Για τον Κυπριανό Παπαϊωάννου από την Κύπρο, δυστύχημα των Τεμπών. Ημέρα Μνήμης: 28 Φεβρουαρίου.

Για τον Κυπριανό Παπαϊωάννου από την Κύπρο, δυστύχημα των Τεμπών. Ημέρα Μνήμης: 28 Φεβρουαρίου.

Ενώ έλεγε την παράκληση, δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί γιατί άκουγε δυνατά τις απαντήσεις μέσα του. Και έμενε κάποια στιγμή και άκουγε τις απαντήσεις. Κάποια στιγμή αναρωτήθηκε, ποιος μου απαντάει μέσα μου; Και ακούει μια φωνή να του λέει, «Εγώ σου απαντώ παιδί μου. Και γυρίζει προς τα πάνω και βλέπει το πρόσωπο του Χριστού. Τον είδε τον Χριστό ολόχρυσο μέσα σε ένα φως που δεν μπορούσε να περιγραφεί. Ένιωσε αυτή την πληρότητα και το αποκορύφωμα της χαράς που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος. Και λέει, «Χριστέ μου, πώς με καταδέχτηκες για τέτοιο πράγμα». Και ο Χριστός του είπε, «παιδί μου άκου, σε λίγο θα γίνει κάτι πολύ μεγάλο, θα φύγουν πολλοί. Θέλεις να έρθεις μαζί μου ή θέλεις να κάνω κάτι και να μείνεις εδώ στη γη;».

Έμαθα από μια άλλη πηγή ότι ο Κυπριανός προβληματίστηκε και του έδωσε δύο ημέρες για να το σκεφτεί. Αυτός είναι ο Θεός μας. Δεν αδικήθηκε το παιδί. Του έδωσε δύο ημέρες. Γι’ αυτό την τρίτη ημέρα τον βρήκαμε εμείς, ανακαλύψαμε ποιος είναι. Μέχρι τότε ήμασταν στο μαύρο σκοτάδι. […] Και ένας άλλος άνθρωπος μου είπε ότι «ο γιος σου, σου στέλνει αυτό το μήνυμα. Η Αγία Μαρίνα μπήκε μπροστά στο σώμα, για να μείνει ολόκληρο. Ήμουν δύο ημέρες έξω από το σώμα μου, μου έδωσε διορία για να μπορέσω να αποφασίσω πού θέλω να πάω. Εάν αποφάσιζα να πάω πίσω, το σώμα μου ήταν ολόκληρο, θα μπορούσα να ζήσω». Ήταν και δική του απόφαση, είπε «δεν θα χάσω Χριστέ μου αυτό που ζω τώρα».

ΩΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ

Τρία χρόνια συμπληρώνονται, σήμερα Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2026, από τη φονική σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη, που στοίχισε 

τη ζωή σε 57 ανθρώπους.

Ο πατέρας του Κυπριανού ο Πατήρ Χριστόδουλος Παπαϊωάννου μίλησε σε εκπομπή και αποκάλυψε για το κομποσκοίνι του που έμεινε άθικτο !

«Μας σημάδεψε αυτό το γεγονός !»

Ο ιερέας μίλησε για τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας, περιγράφοντας πώς βίωσε το τραγικό συμβάν και πώς ο ίδιος προσπαθεί να βρει δύναμη μέσα από την πίστη του !«Ήταν το πιο στενάχωρο γεγονός της ζωής μου. Είδα στην πράξη ότι ο Θεός με ενίσχυσε αυτά τα δύο χρόνια για να το ξεπεράσω αυτό το πένθος».

Ο Κυπριανός ετοιμαζόταν να παντρευτεί, ολοκλήρωνε τις σπουδές του και σχεδίαζε να γίνει ιερέας.

Η ζωή του όμως κόπηκε απότομα, αφήνοντας πίσω του μόνο αναμνήσεις και ανεκπλήρωτα όνειρα.

- «Όταν παρέλαβα το σώμα του γιου μου, το πήρα ολόκληρο, δεν τεμαχίστηκε. Είχε εγκαύματα στο κορμί του. Τα δύο του χέρια ήταν κόκκινα,    όπως όταν πας στη θάλασσα και στέκεσαι στον ήλιο και καίγεσαι.

Μύριζε πολύ έντονα χημικά». Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η αναφορά του σε μια λεπτομέρεια που θεωρεί ανεξήγητη: το κομποσκοίνι που φορούσε ο Κυπριανός παρέμεινε άθικτο, παρά τα εγκαύματα στο σώμα του. Ήταν πάνω στο χεράκι του, δεν είχε καεί»!

Ο Κυπριανός ήταν  ένα φωτεινό πλάσμα που καταπιανόταν με τα πάντα. Ήταν φοιτητής Νομικής, ψάλτης, άριστος καταδρομέας και λάτρης της βυζαντινής μουσικής.

Τραγική ειρωνεία. Το ξενιτεμένο παιδί, ο 23χρονος Κυπριανός που σπούδαζε Νομική στην Θεσσαλονίκη, δεν πρόλαβε να επιστρέψει στην Κύπρο στην αγκαλιά του πατέρα του.

- «Είναι πολύ δύσκολο παιδί μου, αλλά είναι αληθινό και η αλήθεια μας ελευθερώνει. Για εμένα δεν είναι δύσκολο; Για εμένα που τον έχω έναν λεβέντη 23 χρονών έτοιμο να τον παντρέψω, με τα όλα του και άνθρωπο που πρόσεχε την ζωή του τόσο πολύ που δεν θυμάμαι μία φορά να διαφωνήσαμε σε κάτι.

Ήταν τόσο ενάρετο παιδί! Ήταν καθαρό παιδί ήταν! Τελείωσε τα ΛΟΚ, αγαπούσε την πατρίδα του. Υπηρέτησε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, κερδίζοντας τον σεβασμό όλων των αξιωματικών του!»

Ο Κυπριανός θα παντρευόταν στις 27 Αυγούστου την αγαπημένη του, Χριστίνα. Παρθένος όπως κι εκείνη, γιατί μόνο έτσι θα έκαναν αυτό που λαχταρούσαν περισσότερο, να κάνουν γάμο μέσα στην Θεία Λειτουργία.

- «Για να κάνεις γάμο μέσα στη Θεία Λειτουργία πρέπει και οι δύο να είναι αγνοί. Και περίμεναν.

Είχε γνωρίσει μια καλή κοπέλα. Σπουδαία κοπέλα. Κι έκαναν έναν αγώνα να παντρευτούν αγνά και όμορφα. Παρθένοι και οι δύο. Και περίμεναν την ημέρα του γάμου, 27 Αυγούστου για να ενώσουν τις ζωές τους με τον Θεό και τους ανθρώπους. Δύο κορώνες θα φορούσαν στην τελετή όπως είναι το έθιμο. Ταξίδεψαν μέχρι την Άνδρο για να ευλογήσουν τα στέφανα τους.

Η Χριστίνα πήρε το αεροπλάνο για Κύπρο και ο Κυπριανός το τραίνο για Θεσσαλονίκη για να τελειώσει τις σπουδές του στην Νομική. Η Χριστίνα θα ερχόταν εδώ στην Κύπρο με αεροπλάνο και συμφώνησαν μόλις φτάσει, όποιος φτάσει πρώτος να πάρει τηλέφωνο τον άλλο.

Παίρνει η Χριστίνα τηλέφωνο το βράδυ γύρω στις δώδεκα τον Κυπριανό, που ήρθε στην Κύπρο και δεν απαντά. Έρχεται εδώ να με βρει, εγώ ήμουν ξύπνιος για να μου πει, δεν απαντά 

ο Κυπριανός και ανησυχώ.

- Το «πάρε με μόλις φτάσεις έμεινε αναπάντητο, με τους γονείς να πληροφορούνται για το πολύνεκρο δυστύχημα και τον αδελφό του 23χρονου να ψάχνει τον Κυπριανό στα τραίνα και τα λεωφορεία. Ήταν ο αδελφός του εκεί. 

Έχω ακόμα έναν φοιτητή στην Ελλάδα τώρα. Τον περίμενε εκεί στα τρένα και με ενημέρωνε κάθε τόσο ότι ήρθε ένα λεωφορείο και δεν είναι μέσα ο Κυπριανός, μέχρι τα ξημερώματα.

-«Δεν με άφηναν να δω τη σορό του.»

Ο Κυπριανός ταυτοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευής. Το μόνο που ζητούσε ο ιερέας πατέρας του ήταν να τιμήσει την σορό του αδικοχαμένου γιου του.

- «Εδώ στην Ελλάδα, ένιωσα, ότι ο Γολγοθάς μου συνεχίζεται.

Μέσα μου κατάλαβα ότι έφυγε ο Κυπριανός αλλά τουλάχιστον το σώμα του δεν μπορούσα να πιστέψω, ότι ένα σώμα το οποίο είχε τόσο Χριστό μέσα ότι ξαφνικά έγινε παρανάλωμα του πυρός, τουλάχιστον, λέω, το σώμα του Θεέ μου θέλω να το θάψω όπως του πρέπει»!

- « Τη σορό του παιδιού, εγώ τους έλεγα: «δώστε μου την όπως είναι, καμμένος, καμμένος, όπως είναι το θέλω ότι έμεινε να το θάψω, να τον περιποιηθώ εγώ ο ίδιος, όπως λέει η πίστη μας» γιατί το σώμα, παιδί μου είναι ιερό. Σκέψου να κυκλοφορεί ο Χριστός μέσα στο σώμα και εγώ το σώμα αυτό να μην το τιμήσω, σημαίνει ότι ατιμάζω τον Χριστό παιδί μου, που βαφτιστήκαμε στο όνομά Του».

Τα όσα φανέρωσε στον επικήδειο του γιου του που ο ίδιος τέλεσε σε κλίμα οδύνης συγκλονίζουν.

- « Το πρόσωπό του μπορείτε να δείτε ότι έχει αρκετούς μώλωπες, αλλά είναι ολόκληρο το σώμα του. Εμάς μας έσκασαν εκεί ότι θα βρίσκαμε κάτι κομμάτια. Δεν μας το έδειξαν στην Ελλάδα, 

δεν το επέτρεψαν να το δούμε. Το είδαμε μετά».

- « Δεν άφησε Θεία Λειτουργία από βρέφος. Η μάνα του και εγώ τον είχαμε κοντά στον Χριστό και μετά αυτός επέλεξε ο ίδιος στην εφηβεία του, στον στρατό του, όταν πήγε στη Θεσσαλονίκη να σπουδάσει νομικά. Ο Χριστός κυκλοφορούσε 

μέσα του! Δεν πίστεψα καμιά στιγμή ότι το σώμα του διαλύθηκε».

Το προφητικό όνειρο του παππού του Κυπριανού.

Ανατριχιάζουν όσα είπε σε εκπομπή ο πατέρας του Κυπριανού. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο παππούς του 23χρονου φοιτητή είδε την Χριστίνα να στεφανώνεται μία στήλη φωτός, σαν να προοικονομούσε όλα όσα έμελλαν να συμβούν.

- «Ο παππούς είναι 87 χρονών αυτή τη στιγμή. 

Είναι ιερέας ο πατέρας μου. Κι έκανε προσευχή και τον φώναξε μια μέρα και του λέει: «Θα σου πω κάτι παιδί μου. Είδα τους γάμους σας με τη Χριστίνα. Και είδα τον παπά που στεφάνωνε τη Χριστίνα αλλά όταν γύρισε να στεφανώσει εσένα είδε να στεφανώνεται μια στήλη φωτός. Όχι εσύ του λέει και «δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό το πράγμα».

Και φαίνεται ο παππούς - πέρσι το είδε αυτό το όνειρο - ήταν ανήσυχος ο Κυπριανός και μου το είπε», ανέφερε και συμπλήρωσε: «Και του λέω, κοίταξε δεν μπορούσε εμείς να ξέρουμε». Ο παππούς βέβαια, εγώ ξέρω τον πατέρα μου ότι δεν μιλάει τυχαία.

Είδε αυτό το πράγμα και είχε και μια έγνοια και με ρωτούσε:«Θα γίνουν μπαμπά οι γάμοι; τι λέει ο παππούς ;»

Και του λέω: «κοίταξε παιδί μου. Ό,τι είναι από τον Θεό θα γίνει!» Και δεν παντρεύτηκε στην γη.

Όμως, μπήκε μέσα στο φως!

Πατήρ Χριστόδουλος: Ο Κυπριανός εμφανίστηκε σε μια κοπέλα και την συμβούλευε.

Μηνύματα συγχώρεσης και πίστης έδωσε ο πατέρας Χριστόδουλος Παπαϊωάννου κατά την συνέντευξη στην εκπομπή  «Εκείνη και Εκείνοι» στο ΡΙΚ, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «όλα είναι πιθανά και όλα μπορούμε να τα περάσουμε εν Χριστώ».

Μιλώντας για πρώτη φορά σε κυπριακό ΜΜΕ, ο πατέρας του Κυπριανού, ο οποίος βρήκε τραγικό θάνατο στο δυστύχημα των Τεμπών, επεσήμανε ότι «όλοι άνθρωποι είμαστε και κάνουμε λάθη. Όπως και αυτοί οι ταλαίπωροι που διαχειρίστηκαν το δυστύχημα στα Τέμπη έκαναν κάποια λάθη. Δεν μπορούμε να είμαστε αλάνθαστοι. Γι' αυτό δεν μπορούμε να είμαστε αυστηροί με αυτούς τους ανθρώπους. Το σκέφτηκα καλά. Είδα ότι πολλοί είχαν σοβαρές παραλείψεις κι αστοχίες αλλά δεν θα τους δικάσουμε εμείς. Εμείς θα προσπαθήσουμε να αξιοποιήσουμε πνευματικά αυτό που ο Θεός σαν καλός πατέρας επέτρεψε να γίνει, όχι γιατί το ήθελε - αυτό δεν καταλαβαίνουμε και φωνάζουμε γιατί Θεέ μου. Ο Θεός δεν κάνει τίποτα για το κακό, ο Θεός μας έκανε για τη ζωή και μας καλεί στην αιώνια ζωή. Αλλά για να μας δείξει ότι τα κακά, τα οποία θεωρούμε το τέλος του κόσμου, δεν είναι το τέλος του κόσμου. Τον φόβο του θανάτου που έχουμε όλοι, τον μεγαλοποιεί ο διάβολος και τα πονηρά πνεύματα. Και μέσα στο μυαλό μας έχει εντυπωθεί ότι ο θάνατος είναι το τέλος. Και όμως μετά από τρεις ημέρες ο Χριστός αναστήθηκε».

Σε ερώτηση εάν υπήρξε στιγμή που να διερωτήθηκε «γιατί Θεέ μου σε μένα», απάντησε ότι «εγώ είμαι ιερέας, έχω σπουδάσει την Θεολογία και γνωρίζω ότι αυτό το ερώτημα δεν υφίσταται, επειδή ο Θεός δεν είναι αυτός που έκανε κάτι κακό σε μένα. Δεν θα ρωτήσω εγώ τον Θεό, γιατί σε μένα. Ο Θεός συγκαταβαίνει στις αδυναμίες μας. Όπως ένας πατέρας βλέπει το παιδί του και του λέει κάνε κάτι αλλά δεν μπορεί να το φέρει σε πέρας, του λέει κάτι δεύτερο, κάτι τρίτο για να ασκήσει το παιδί. Το πρώτο θέλημα του Θεού είναι να μην έχουμε καμιά φθορά και καμιά δυστυχία. Αλλά αυτό είναι αδύνατο γιατί είμαστε αδύναμοι, μπλέκουμε με τον διάβολο και την αμαρτία και αυτό μας φέρνει σε μια απόσταση και δίνει στον διάβολο εξουσία να κτυπά και να κάνει τα φθονερά του σχέδια. Και έρχεται ο Θεός σαν καλός πατέρας να με ενισχύσει για να περάσω αυτή την φθορά. Ανθρώπινα λάθη προκαλούν την δυστυχία μαζί με τα πονηρά πνεύματα και τρέχει ο Θεός να μας γλιτώσει. Γι' αυτό το «γιατί Θεέ μου» δεν μου βγαίνει να το πω, το έχω καλλιεργήσει χρόνια αυτό το πράγμα».

Εξήγησε ότι «εάν ο Θεός επιτρέψει να γίνει ένα κακό από την κακία του κόσμου, αυτό θα είναι για λίγο και θα μας οδηγήσει σε ένα μεγαλύτερο καλό. Όπως και τώρα με τον Κυπριανό μου, ήταν μεγάλο σοκ για μένα, ένα παιδί που το μεγαλώσαμε ώρα της ώρας, μέρα τη μέρα, τους παρακολουθούμε, τους αγαπούμε και με την προσευχή μας προσπαθούμε να έχουν μια υγιή ανατροφή. Και αυτό το παιδί (ο Κυπριανός) είχε τον δικό του φύλακα άγγελο, κάποια στιγμή το επέτρεψε ο Θεός. Όλοι θα φύγουμε από τη ζωή. Δεν είναι αυτοσκοπός αυτή η ζωή, είναι ένα γεφύρι, ένα πέρασμα».

Επεσήμανε ότι λόγω της απομάκρυνσης από την Εκκλησία και τα Μυστήρια, «η ψυχή μένει απληροφόρητη. Έτσι όταν έρθει το πρόβλημα, μας βρίσκει απροετοίμαστους. Γιατί εάν δεν έχουμε πνευματική γνώση, και μετά δεν έχουμε τη μυστηριακή σχέση με τον Χριστό, δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το μυστήριο του θανάτου.  Αυτό που συνέβη μου έχει προκαλέσει ανθρώπινο πόνο αλλά μου έχει δώσει και εφόδια για να μπορώ να μην συντριβώ από αυτό το πράγμα. Αυτό είναι κλειδί της ζωής, να έχεις Χριστό. Για να περάσει το πένθος πρέπει να το δεις κατάματα. Τι έμεινε; Αυτό που έμεινε πρέπει να το δεις. Για να μην έχεις κενά στην ψυχή σου. Είναι ένα γεγονός ο θάνατος. Από μικρά παιδιά μαθαίνουμε να ζούμε και με τη ζωή και τον θάνατο».

Όπως αποκάλυψε ο πατήρ  Χριστόδουλος, μια κοπέλα από το Αυγόρου παρουσιάστηκε στην κηδεία και του είπε ότι έβλεπε όλο το βράδυ τον Κυπριανό να τη συμβουλεύει. Μάλιστα, περιέγραψε το λείψανο του με λεπτομέρειες, τις οποίες μόνο η οικογένεια γνώριζε.

Συνέχισε αναφέροντας ότι «έχω έξι παιδιά. Όταν γεννιόντουσαν ο εφιάλτης μου ήταν να τα δω να φεύγουν πριν από μένα. Και έλεγα Θεέ μου να κλείσω εγώ τα μάτια μου και μετά εσύ ξέρεις. Έλεγα, να μην πιώ αυτό το ποτήρι. Μην το επιτρέψεις γιατί δεν ξέρω τις αντιδράσεις μου. Και εγώ άνθρωπος είμαι, φοβόμουν τον εαυτό μου. Αλλά καλλιεργούσα μέσα μου ότι δεν είναι δικό μου το παιδί, αυτή είναι η αλήθεια. Ο μεγάλος Πατέρας μας όλων είναι ο Θεός. Υπάρχουν στιγμές που λυγίζω και κλαίω και έτσι πρέπει να κάνει ο άνθρωπος. Όταν το βάλω στο μυαλό μου και το σκεφτώ ανθρώπινα, κόβονται τα πόδια μου».

«Νιώθω πολύ την παρουσία του Κυπριανού, στη λειτουργία, όταν προσεύχομαι. Είναι ζωντανή η παρουσία. Είναι όπως κάνεις μια γιορτή ενός Αγίου και νιώθεις μια χαρά μες την ψυχή σου», ανέφερε χαρακτηριστικά.