Ο πατέρας Ούρος Πόποβιτς, εφημέριος της Ντομπρίνια στο Τούτιν, γεννήθηκε το 1897 στο Αζάνι (Μπεράνε) σε μια ιερατική οικογένεια που έδωσε πάνω από σαράντα ιερείς στην Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία. Αποφοίτησε από τη Θεολογική και Ποιμαντική Σχολή στο Πρίζρεν και παντρεύτηκε την Όλγα. Ο Θεός τους ευλόγησε με πέντε παιδιά: τον Ντούσαν, τον Μίλοραντ, τη Γέλιτσα, τη Μίλιτσα και τη Λεπόσαβα.
Ο πατέρας Λουκάς Πόποβιτς, εφημέριος του Σούβο Ντολ, γεννήθηκε το 1890 στο Σούβο Ντολ (Πέστερ) από πατέρα, τον ιερέα Μιλούτιν, και μητέρα, τη Μαρίγια. Οι ρίζες του προέρχονται από την ιερατική οικογένεια Αζάν του Πόποβιτς, από την οποία κατάγεται και ο πατήρ Ούρος. Αποφοίτησε από τη Θεολογική και Ποιμαντική Σχολή στο Πρίζρεν και προετοιμάστηκε επίσης για την ιεροσύνη στο Πατριαρχείο του Πετς. Ως στρατιώτης, συμμετείχε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τραυματίστηκε στις πρώτες μάχες του πολέμου και στη συνέχεια πήγε στη Γαλλία για θεραπεία. Παντρεύτηκε τη Μαρίτσα το γένος Τσουκάνοβιτς και απέκτησαν έξι παιδιά: τον Ζάρκο, την Ντόμπριλα, την Όλγα, τον Γκράντιμιρ, την Γκόριτσα και τον Βλαντέτα. Διορίστηκε εφημέριος του Σούβο Ντολ το 1926.
Το φθινόπωρο του 1942, φανατικοί μουσουλμάνοι υπό την ηγεσία του Σάλκο Γκάνεβιτς ετοιμάζονταν να εκκαθαρίσουν τον πατέρα Λούκα και την οικογένειά του. Επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν την εκκαθάριση στον Άγιο Λούκα το 1942. «Περικύκλωσαν το σπίτι του ιερέα και, υπό την απειλή από έξω, πέταξαν μια βόμβα στην κρεβατοκάμαρα όπου κοιμόταν η οικογένεια, τραυματίζοντας σοβαρά την Πρεσβυτέρα Μάριτσα στο κεφάλι και τα χέρια. Μόλις ξημέρωσε, ο πατέρας Λουκάς και η οικογένειά του έφυγαν από το αγαπημένο του Σούβι Ντο και την ενορία του. Βρήκε φιλοξενία στον πατέρα Ούρος, τον εφημέριο της Ντομπρίνια στο Τούτιν.
Όταν ο πατέρας Λουκάς κατέφυγε στο κάπως ασφαλέστερο Τούτιν, το οποίο εκείνη την εποχή βρισκόταν υπό αλβανική πολιτική κυριαρχία και τον ιταλικό στρατό, η διοίκηση του Σάλκο Γκάνεβιτς μετακόμισε στο σπίτι του, το οποίο δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια εξόντωσης του ιερέα. Η σοβαρά τραυματισμένη παπάτια Μαρίτσα και ο σοβαρά τυφλωμένος πατέρας Ούρος περιθάλπθηκαν από τον Ιταλό στρατιωτικό γιατρό Δρ. Ριβέρα. Σχεδίασε, μαζί με την ιταλική διοίκηση και τις οικογένειες των ιερέων, να τους μεταφέρει όλους στη Ράσκα με στρατιωτικό ασθενοφόρο.
Προς έκπληξη του ιταλικού στρατού και των ντόπιων, η Ματωμένη Κυριακή ξημέρωσε στο Τούτιν στις 21 Φεβρουαρίου 1943. Στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, μεταξύ 8 και 9 η ώρα, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, οι ιερείς Ούρος και Λουκάς σκοτώθηκαν από τους πυροβολισμούς του ληστή Σάλκο Γκάνεβιτς, και μαζί τους ο δεκαεπτάχρονος επίτροπος της εκκλησίας Γιάμπλαν Ράκοβιτς. Εκτός από τα πολλά χτυπήματα με τους υποκόπανους των τουφεκιών, υπέμειναν και τον πόνο από τα αναμμένα κάρβουνα που αφαιρούνταν από το θυμιατήρι και τοποθετούνταν στο στόμα τους. Όταν ο λαός άκουσε τους πυροβολισμούς, κάλεσαν τους Ιταλούς στρατιώτες, οι οποίοι ήρθαν στην εκκλησία μαζί με τον λαό και βρήκαν τα άψυχα και ακρωτηριασμένα σώματα των ιερέων με τα άμφιά τους και τον επίτροπο της εκκλησίας, και οι δολοφόνοι τράπηκαν σε φυγή μετά από αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα.
Οι μάρτυρες θάφτηκαν μπροστά στην Αγία Τράπεζα της εκκλησίας Τούτιν του 14ου αιώνα. Ενώ τελούνταν η νεκρώσιμος ακολουθία, από τον λόφο πάνω από το φαράγγι Βιδρένιακ ακούγονταν πανηγυρικές ομοβροντίες πυροβολισμών από τους δολοφόνους και τους υποστηρικτές τους. Μετά τα βάσανα των ιερέων και των κληρικών, ακολούθησαν μεγάλα βάσανα του σερβικού λαού της περιοχής Στάβιτσα, ολόκληρος ο πληθυσμός εκδιώχθηκε από τα σπίτια του και αρκετές εκατοντάδες Σέρβοι σκοτώθηκαν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου