Ο Άγιος Μάρτυς Κόλλουθος ήταν μάρτυρας Αιγυπτιακής καταγωγής και τιμόταν ιδιαίτερα στην Αίγυπτο. Σπάνια συναντάμε απεικονίσεις του, βρίσκεται όμως μία στο παρεκκλήσι του κοιμητηρίου της Θεοδοσίας στην Αντινόπολη της Αιγύπτου που χρονολογείται στον 4ο με 6ο αιώνα μ.Χ.
Ίσως είναι ίδιος με τον Άγιο Μάρτυρα Ακόλουθο και η εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη του στις 19 Μαΐου. Ο Άγιος Μάρτυρας Ακόλουθος από τη Θηβαΐδα της Αιγύπτου και μαρτύρησε το 303 μ.Χ., κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Γαλερίου Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.). Ένθερμος Χριστιανός κήρυττε το λόγο του Θεού. Γι' αυτό συνελήφθη και επειδή αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα, αφού πρώτα βασανίσθηκε ανηλεώς, στη συνέχεια ρίχθηκε επί της πυράς, όπου έλαβε και τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου.
O Mάρτυς Aκόλουθος ως προς παστάδα,
Eπηκολούθει τοις άγουσι προς φλόγα.
Η Οσία Ταώρ (ή Ταουρή) ήταν Αιγύπτια ασκήτρια του 4ου αιώνα, η οποία έζησε στην έρημο της Θηβαΐδας. Ασκήτευσε με αυστηρότητα, ακολουθώντας την παράδοση των ερημιτών της Αιγύπτου, και είναι γνωστή για την ταπεινοφροσύνη της, σύμφωνα με τις διηγήσεις που καταγράφονται στη Λαυσαϊκή Ιστορία.
Ακολούθησε αυστηρή νηστεία, προσευχή και μελέτη, απομονωμένη στην έρημο. Η ζωή της αναφέρεται από τον Παλλάδιο στη Λαυσαϊκή Ιστορία, όπου περιγράφονται οι άθλοι των Αιγυπτίων ασκητών. Έζησε κατά τη διάρκεια της μεγάλης άνθησης του μοναχισμού στην Αίγυπτο (4ος αι.).
«Ἦταν καί ἄλλη μοναχή, πού γειτόνευε μέ τήν μακαρία αὐτή Ὁσία Ταώρ, τήν ὁποία ἐγώ δέν εἶδα στό πρόσωπο. Ἀφοῦ κουρεύτηκε στό ἀσκητήριό της, δέν βγῆκε πλέον ἔξω καθόλου, στά ἑξήντα χρόνια πού ἔκανε στήν ἄσκησι. Ἀσκήτευε μέ τήν ἴδια τή Μητέρα της.
Ὅταν ἔφτασε ὁ καιρός, νά πάη στόν Κύριο, τῆς φανερώθηκε ὁ Μάρτυς Κόλλουθος, ὁ ὁποῖος εἶχε μαρτυρήσει σ᾽ ἐκεῖνα τά μέρη καί τῆς εἶπε:
—Σήμερα ἔχεις νά πᾶς στόν οὐράνιο Βασιλέα, νά δῆς ὅλους τούς Ἁγίους. Ἔλα, λοιπόν, νά προγευματίσης μαζί μας στόν τόπο τοῦ Μαρτυρίου μου...
Τότε σηκώνεται ἡ μακαρία κατά τόν Ὄρθρο καί ντύνεται. Ἔπειτα πῆρε ἕνα καλάθι, ὅπου ἔβαλε ψωμί, ἐλιές καί ὠμά λάχανα. Πηγαίνοντας στό Μαρτύριο προσευχήθηκε. Ἔπειτα, παραφύλαξε ὅλη τήν ἡμέρα, ὥσπου δέν ἔμεινε κανείς μέσα στόν τόπο τοῦ Μαρτυρίου καί τότε κάθησε καί μίλησε στό Μάρτυρα λέγοντας:
—Εὐλόγησε τά φαγητά αὐτά, Ἅγ. Κόλλουθε καί συνόδεψέ με μέ τίς προσευχές σου. Τότε γεύτηκε καί ἔκανε πάλι προσευχή. Μετά τήν προσευχή, κατά τό βασίλεμμα τοῦ ἡλίου, ἦρθε στήν κατοικία της. Καθώς ἔδωσε στή Μητέρα της ἕνα σύγγραμμα Κλήμεντος τοῦ Στρωμματέως, πού ἐξηγεῖ τόν Προφήτη Ἀμμώς, τῆς εἶπε νά τό δώση στόν ἐξορισμένο Ἐπίσκοπο καί νά τοῦ πῆ, νά εὔχεται γι᾽ αὐτή, ἐπειδή σήμερα φεύγει.
Αὐτά εἶπε ἡ μακαρία, καί χωρίς κανένα κόπο, ἐκείνη τή νύχτα, παρέδωσε τό Πνεῦμα στόν Κύριο».
(Ἱερομ. Κοσμᾶ Δοχειαρίτου, Ὑποτακτικόν, Ἀπό τήν Ζωή τῶν Μοναζουσῶν, Ἱ. Δοχειαρίτικον Κελλίον Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, Ἅγ. Ὄρος 2012, 245).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου