Το μαρτύριο των Ορθοδόξων στην άρνηση τους να δουλέψουν Κυριακή του Πάσχα.
Σε ένα από τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, στα Γκουλάγκ της Ρωσίας μια ομάδα πιστών αποφάσισε ότι δεν θα εργαστεί την Κυριακή του Πάσχα. Για το σοβιετικό σύστημα, αυτό ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα: η ανυπακοή.
Οι φύλακες, θέλοντας να τους ταπεινώσουν, τους διέταξαν να βγουν για εργασία στο δάσος, μέσα σε μια παγωμένη λάσπη που έφτανε μέχρι τα γόνατα. Οι πιστοί αρνήθηκαν. Δεν φώναξαν, δεν επιτέθηκαν, δεν έκαναν επανάσταση. Απλώς στάθηκαν ακίνητοι. Όταν τους έσυραν με τη βία στον τόπο εργασίας, εκείνοι άφησαν τα εργαλεία κάτω.
Οι φύλακες τους ανάγκασαν να σταθούν όρθιοι μέσα στο χιόνι και τον παγετό για ώρες, χωρίς φαγητό, απαγορεύοντάς τους να κουνηθούν.
Ενώ τα σώματά τους έτρεμαν από το ψύχος, άρχισαν να ψάλλουν χαμηλόφωνα παρακλήσεις. Ο ήχος των ύμνων μέσα στην απόλυτη παγωνιά της Σιβηρίας ακουγόταν σαν κάτι απόκοσμο.
Οι φύλακες άρχισαν να νιώθουν αμήχανα. Είχαν συνηθίσει να αντιμετωπίζουν φόβο, μίσος ή παρακλήσεις. Η αταραξία των πιστών τους αφόπλιζε. Έβλεπαν ανθρώπους που είχαν νικήσει τον φόβο του θανάτου, και αυτό έκανε τους δεσμοφύλακες να μοιάζουν, για πρώτη φορά, αδύναμοι.
Ο (Συγγραφέας) Σολζενίτσιν σημειώνει ότι αυτοί οι άνθρωποι ήταν οι μόνοι που δεν «εξαχρειώθηκαν». Στο Γκουλάγκ, ο νόμος ήταν «φάε εσύ για να ζήσω εγώ»
Μοιράζονταν το ψωμί τους.Δεν έλεγαν ποτέ ψέματα, ακόμα κι αν αυτό σήμαινε τιμωρία.
Δεν κατέδιδαν ποτέ σύντροφό τους. «Ήταν οι μόνοι που δεν έχασαν την ανθρώπινη μορφή τους.
Για πολλούς, το τέλος ήταν ο θάνατος από τις κακουχίες. Οι πιστοί που αρνούνταν να εργαστούν τις Κυριακές ή τις γιορτές στέλνονταν στις «κάρτσερ» (κελιά απομόνωσης). Εκεί, χωρίς θέρμανση και με ελάχιστο φαγητό, πολλοί πέθαναν από πνευμονία ή ασιτία. Άλλοι εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες ως «αντεπαναστάτες» επειδή η πίστη τους θεωρούνταν ιδεολογική απειλή για το καθεστώς.
Από το βιβλίο - Το «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου