Ὅσιος Διονύσιος Γιατρᾶς ὁ ἐν Ζακύνθῳ, ὁ Ἀσκητής ὁ «διὰ Χριστὸν ζητιάνος».
Μνήμη τοῦ Ὁσίου Διονυσίου Νέου Ἀσκητοῦ τῆς Ζακύνθου, τοὐπίκλην Γιατρᾶ, τοῦ θαυματουργοῦ, παρὰ τὴν Κώμην «Ἅγιος Κήρυκος» ἀσκήσαντος καὶ αὐτόσε ταφέντος (1880).
Ὁ Ὅσιος Διονύσιος ὁ Γιατρὰς ἀποτελεῖ μιὰ σύγχρονη ἀσκητικὴ καὶ ὁσιακὴ μορφὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, γνωστὸς γιὰ τὸ διορατικὸ καὶ θαυματουργό του χάρισμα. Ἡ μνήμη του συνδέεται στενὰ μὲ τὴ Ζάκυνθο, ὅπου ἔζησε ἀσκητικὰ καὶ ἔμεινε στὴ συνείδηση τῶν πιστῶν ὡς ἕνας ἀφανής, ταπεινὸς ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ.
Ανώνυμοι Νεομάρτυρες του Νόβγκοροντ της Ρωσίας (+20ος αιώνας).
Ἀναφέρει ὁ Μητρ. Ἀργολίδος Νεκτάριος: «Ἀκούσαμε τελευταῖα ἀπό τόν π. Vladimir Filimonov, ἐφημέριο καί καθηγητή τῆς Ἰατρικῆς στήν Ἁγία Πετρούπολη:
“Στήν περιοχή τοῦ Novgorod κατά τή διάρκεια τῶν διωγμῶν εἶχαν συλληφθῆ καί φυλακιστῆ ἀρκετοί ἱερεῖς, μοναχοί καί λαϊκοί. Σ᾽ ἕνα κελλί τῆς φυλακῆς βρίσκονταν ἕνας ἀρχιερέας, κάποιοι ἱερεῖς καί πιστοί Χριστιανοί. Δέν ἤξεραν πότε θά ὁδηγηθοῦν ὡς “ἐχθροί τοῦ λαοῦ” στό μαρτύριο, ἀλλά ἦταν σίγουροι γι᾽ αὐτό. Ἐπιθυμοῦσαν πολύ νά λειτουργήσουν κρυφά ἐκεῖ στό ὑγρό, σκοτεινό κελλί. Κράτησαν λίγο ἀπ᾽ τό ψωμί τό ὁποῖο τούς ἔδωσαν, κατάφεραν νά βροῦν κι ἐλάχιστο κρασί.
Ανώνυμη Νεομάρτυς της Σερβίας κατά τη δεκαετία του 1970.
Ἀναφέρει ὁ Μητροπολίτης Ἀργολίδος Νεκτάριος:
«Ἀπ᾽ τούς Σέρβους πατέρες π. Ἀμφιλόχιο καί π. Ἀρτέμιο εἴχαμε ἀκούσει μια παρόμοια συγκινητική ἱστορία, πού συνέβη στή δεκαετία τοῦ 1970 στή Σερβία.
Ανώνυμος 12χρονος Παιδομάρτυρας-Νεομάρτυρας στην Κύπρο.
Ἀναφέρει ὁ Μητρ. Ἀργολίδος Νεκτάριος: «Τήν ἑπόμενη ἱστορία ἀκούσαμε ἀπό τόν πανιερώτατο Μητροπολίτη Λεμεσοῦ Ἀθανάσιο:
“Πριν ἀπό χρόνια ἐδῶ στήν Κύπρο, συνέβη ἕνα γεγονός σ᾽ ἕνα χωριό ὅπου ὑπῆρχαν Τοῦρκοι καί Ἕλληνες. Ἦταν ἀγαπημένοι καί δέν ὑπῆρχαν προβλήματα μεταξύ τους. Τά παιδιά Ἑλληνόπουλα καί Τουρκάκια, ἔπαιζαν μεταξύ τους. Οὔτε καί αὐτά εἶχαν πρόβλημα. Κάποια μέρα ἔπαιζαν ἕνα διαφορετικό παιχνίδι.
