.png){kind=icon}
Κόρη του Ιοθόρ ή Ραγουήλ, ιερέα της Μαδιάμ, η οποία έγινε η πρώτη σύζυγος του Μωυσή (Έξοδος 2,21). Ήταν μητέρα του Γηρσάμ (Γερσώμ) (Έξοδος 2,22. Α' Παραλειπομένων 23,15) και του Ελιέζερ (Έξοδος 18,1-6. Α' Παραλειπομένων 23,15).
Ο Μωυσής μετά το φόνο του Αιγύπτιου βρέθηκε στη Μαδιάμ. Εκεί κάθισε κοντά σ' ένα πηγάδι. Ο ιερέας της Μαδιάμ είχε εφτά κόρες. Αυτές ήρθαν να βγάλουν νερό για να γεμίσουν τις ποτίστρες και να ποτίσουν τα πρόβατα του πατέρα τους. Ήρθαν όμως κάτι βοσκοί και τις έδιωχναν. Τότε ο Μωυσής σηκώθηκε και τις υπερασπίστηκε και πότισε αυτός τα πρόβατα τους.
Οι κοπέλες όταν γύρισαν στον πατέρα τους, του διηγήθηκαν τα γεγονότα. Τότε ο Ιοθόρ τον φιλοξένησε κι εκείνος του έδωσε για γυναίκα τη θυγατέρα του τη Σεπφώρα. Η Σεπφώρα απέκτησε δύο γιους, τον Γηρσάμ (Γερσώμ) και τον Ελιέζερ (Έξοδος 2,11-21. 18,2-4).
Αργότερα η Σεπφώρα ακολούθησε το Μωυσή στην Αίγυπτο μαζί με τους δύο γιους της. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού η Σεπφώρα έκανε την περιτομή στον Γηρσάμ (Έξοδος 4,20-26). Ο Μωυσής πριν την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο έστειλε τη Σεπφώρα πίσω στον πατέρα της, προφανώς για να την προφυλάξει (Έξοδος 18,2).
Μετά την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, η Σεπφώρα μαζί με τον πατέρα της τον Ιοθόρ και τα δυο της παιδιά, συνάντησαν τον Μωυσή στην έρημο, στους πρόποδες του όρους Σινά (Έξοδος 18,1-7).
Η σύζυγος που στάθηκε στο χάσμα
Έξοδος 4:24–26
Υπάρχει μια σύντομη, μυστηριώδης και συγκλονιστική ιστορία στο βιβλίο της Εξόδου. Ο Θεός μόλις είχε καλέσει τον Μωυσή. Μόλις είχε αποκαλύψει το Όνομά Του. Μόλις είχε αναθέσει την αποστολή της απελευθέρωσης του Ισραήλ.
Κι όμως, καθ’ οδόν προς την Αίγυπτο, η Γραφή λέει ότι ο Κύριος συνάντησε τον Μωυσή και ζήτησε να τον θανατώσει. Όχι ο Φαραώ. Όχι οι Αιγύπτιοι. Ο ίδιος ο Θεός.
Και μέσα σε εκείνη τη φοβερή στιγμή, δεν ήταν ο Μωυσής που έσωσε την κατάσταση. Ήταν η γυναίκα του, η Σεπφώρα.
Σήμερα στεκόμαστε μπροστά σε μια γυναίκα που ενήργησε γρήγορα, αποφασιστικά και με θάρρος. Αυτό το κήρυγμα μιλά για τον ρόλο της συζύγου όταν ο άνδρας της βρίσκεται σε πνευματικό κίνδυνο και για το πώς ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει τη διάκρισή της για να σώσει όχι μόνο έναν άνθρωπο, αλλά και μια ολόκληρη αποστολή.
Ο Μωυσής ήταν εκλεγμένος, χρισμένος και διορισμένος, κι όμως παρέμενε ανυπάκουος. Ο Θεός είχε ορίσει την περιτομή ως σημείο διαθήκης, αλλά ο Μωυσής είχε παραμελήσει να περιτείμνει τον γιο του. Ας είμαστε ξεκάθαροι. Η ηγεσία δεν δικαιολογεί την ανυπακοή. Το κάλεσμα δεν αναιρεί την ευθύνη. Η δημόσια διακονία δεν καλύπτει την ιδιωτική αμέλεια.
Ο Μωυσής μπορούσε να σταθεί απέναντι στον Φαραώ, αλλά δεν είχε αντιμετωπίσει την ανυπακοή μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Και πολλές φορές οι άνδρες μπορεί να είναι δυνατοί δημόσια, χαρισματικοί στη διακονία, σεβαστοί από τους ανθρώπους, αλλά αδύναμοι στην υπακοή μέσα στο σπίτι τους.
Ο Θεός παίρνει τη διαθήκη πολύ σοβαρά. Όταν ο Μωυσής την αγνόησε, η συνέπεια ήταν άμεση και βαριά. Το κείμενο λέει πως η Σεπφώρα ενήργησε αμέσως. Ενώ ο Μωυσής ήταν ανήμπορος, ίσως άρρωστος, εξασθενημένος ή κάτω από θεία κρίση, η Σεπφώρα διέκρινε το πρόβλημα. Δεν περίμενε εξηγήσεις. Δεν πανικοβλήθηκε. Δεν μπήκε σε θεολογικές συζητήσεις. Έδρασε.
Πήρε ένα κοφτερό λίθο, περιέτεμε τον γιο της, άγγιξε τα πόδια του Μωυσή και είπε: «Αληθινά, σύζυγος αίματος είσαι για μένα». Η Σεπφώρα αναγνώρισε το πρόβλημα, την επείγουσα ανάγκη και τη λύση.
Αυτό μας φανερώνει κάτι βαθύ. Μια θεοσεβής σύζυγος χρειάζεται πνευματική ευαισθησία. Χρειάζεται θάρρος να ενεργήσει. Χρειάζεται προθυμία να κάνει το δύσκολο για να σωθεί το ουσιαστικό.
Αυτή η στιγμή ανατρέπει πολιτισμικές αντιλήψεις. Ο ελευθερωτής του Ισραήλ διασώθηκε από μια γυναίκα. Ο προφήτης σώθηκε από τη σύζυγό του. Ο άνδρας που είχε κληθεί από τον Θεό διαφυλάχθηκε επειδή μια γυναίκα παρενέβη. Η Σεπφώρα έγινε μεσίτρια, προστάτιδα, φύλακας της διαθήκης. Αυτό μας διδάσκει ότι η σύζυγος δεν είναι απλώς συνοδοιπόρος. Είναι φύλακας της διαθήκης.
Υπάρχουν στιγμές που ο άνδρας γίνεται πνευματικά απρόσεκτος, καθυστερεί την υπακοή, συμβιβάζεται. Και τότε ο Θεός μπορεί να θέσει την ευθύνη στη σύζυγο να σταθεί στο χάσμα. Όχι για να κυριαρχήσει. Όχι για να ατιμάσει. Αλλά για να σώσει.
Η Σεπφώρα δεν ενήργησε απαλά. Ενήργησε αποφασιστικά. Η περιτομή ήταν επώδυνη. Η στιγμή φορτισμένη. Τα λόγια της γεμάτα συναίσθημα. Μα η αγάπη δεν μοιάζει πάντα ήπια. Μερικές φορές η αγάπη ελέγχει, κόβει, διορθώνει. Μια σύζυγος που αγαπά αληθινά δεν αφήνει τον άνδρα της να παραμένει κάτω από τη δυσαρέσκεια του Θεού. Η σιωπή μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Η αναβολή μπορεί να αποβεί μοιραία.
Η Σεπφώρα διάλεξε την υπακοή αντί της άνεσης. Τη διαθήκη αντί της κουλτούρας. Τη σωτηρία αντί της σιωπής. Και γι’ αυτό ο Κύριος άφησε τον Μωυσή να ζήσει.
Η Σεπφώρα μας δείχνει τι σημαίνει να είσαι πνευματικός φρουρός μέσα στον γάμο. Αγρύπνησε πάνω στο σπίτι της, πάνω στον άνδρα της, πάνω στη διαθήκη του Θεού.
Σύζυγοι, ο Θεός σας έχει δώσει διορατικότητα, διαίσθηση και επιρροή. Χρησιμοποιήστε τα με σοφία. Όταν δείτε τον άνδρα σας να απομακρύνεται, προσευχηθείτε, μιλήστε την αλήθεια με αγάπη, ενεργήστε με σύνεση. Γιατί μερικές φορές, το ίδιο το μέλλον που έχει σχεδιάσει ο Θεός εξαρτάται από τη δική σας υπακοή.
Μετά την πράξη της Σεπφώρας, ο Μωυσής έζησε, το ταξίδι συνεχίστηκε και η απελευθέρωση του Ισραήλ προχώρησε. Η υπακοή μιας γυναίκας διαφύλαξε μια ολόκληρη αποστολή.
Ας μην υποτιμούμε ποτέ τη δύναμη μιας γυναίκας που φοβάται τον Θεό. Η Σεπφώρα μας διδάσκει ότι ο Θεός τιμά την υπακοή περισσότερο από τους τίτλους, το θάρρος περισσότερο από την άνεση, και χρησιμοποιεί τις συζύγους για να σώζει τους άνδρες τους σε στιγμές κινδύνου. Δεν κήρυξε λόγο. Δεν άνοιξε θάλασσα. Μα έσωσε τον ελευθερωτή.
Σήμερα, ας θυμηθούν οι σύζυγοι ότι δεν είναι ανίσχυρες, δεν είναι ασήμαντες, είναι σκεύη που ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει για να προστατεύσει τη διαθήκη και το πεπρωμένο. Και ας θυμηθούν οι σύζυγοι ότι η υπακοή αρχίζει στο σπίτι, ότι ο Θεός παίρνει τη διαθήκη σοβαρά και ότι, κάποιες φορές, η σωτηρία τους θα έρθει μέσα από τη γυναίκα που ο Θεός έβαλε στο πλευρό τους.
Και τώρα, καθώς το βλέμμα της ψυχής μας στέκεται στο τέλος αυτής της ιερής σκηνής, ας αφήσουμε τη Σεπφώρα να μας οδηγήσει ακόμη βαθύτερα στο μυστήριο της υπακοής. Εκείνη δεν έσωσε απλώς τον . Φύλαξε το σχέδιο του Θεού, κράτησε ανοιχτό τον δρόμο της λύτρωσης, προστάτευσε τον λαό που ακόμη δεν είχε γεννηθεί ως έθνος. Δίπλα στον άνδρα της στάθηκε όχι ως θεατής, αλλά ως συνεργός της θείας οικονομίας, όπως στάθηκε τότε και η , μέσα στην ταπεινή σιωπή της ερήμου.
Αδελφοί και αδελφές, εδώ τελειώνουν οι ωραίες θεωρίες και αρχίζει η πράξη. Η πνευματική ζωή δεν μετριέται με λόγια, ούτε με αξιώματα, ούτε με εξωτερική ευσέβεια. Μετριέται με υπακοή στα μικρά, με συνέπεια στα κρυφά, με μετάνοια μέσα στο σπίτι. Εκεί δοκιμάζεται η καρδιά. Εκεί αποκαλύπτεται αν η πίστη μας είναι ζωντανή ή απλώς συνήθεια.
Οι σύζυγοι καλούνται να θυμηθούν ότι ο Θεός τους εμπιστεύθηκε ψυχές, όχι μόνο συναισθήματα. Οι άνδρες καλούνται να εννοήσουν πως δεν μπορούν να πορεύονται προς τον Φαραώ, αν πρώτα δεν έχουν τακτοποιήσει τη σκηνή τους. Η διαθήκη δεν είναι ιδέα. Είναι ζωή. Και όποιος την παραμελεί, αργά ή γρήγορα συναντά τη σοβαρότητα του Θεού.
Ας γίνουμε λοιπόν άνθρωποι που δεν αναβάλλουν την υπακοή. Άνθρωποι που δεν κρύβονται πίσω από ρόλους και προσχήματα. Άνθρωποι που επιτρέπουν στον Θεό να διορθώνει, να κόβει, να θεραπεύει. Γιατί μόνο έτσι προχωρά η αποστολή. Μόνο έτσι ανοίγει ο δρόμος της χάριτος.
Και τώρα, ας κλείσουμε με προσευχή, με καρδιά συντετριμμένη και βλέμμα στραμμένο προς τον Ουρανό.
Κύριε Ιησού Χριστέ, Εσύ που βλέπεις τα κρυφά και γνωρίζεις τις παραλείψεις μας, ελέησέ μας. Δίδαξέ μας να υπακούμε πριν μιλήσουμε, να μετανοούμε πριν δικαιολογηθούμε, να αγαπούμε πριν απαιτήσουμε. Φώτισε τους άνδρες να στέκονται με ευθύνη μπροστά Σου και δυνάμωσε τις γυναίκες να αγρυπνούν με διάκριση και ταπείνωση. Φύλαξε τα σπίτια μας, στερέωσε τις οικογένειές μας, προστάτευσε τη διαθήκη Σου μέσα στις καρδιές μας.
Υπεραγία Θεοτόκε, σκέπασε με τη μητρική σου αγάπη κάθε ζευγάρι, κάθε παιδί, κάθε ψυχή που αγωνίζεται. Πρέσβευε υπέρ ημών, να μάθουμε να στεκόμαστε στο χάσμα, όπως στάθηκε η Σεπφώρα, με πίστη, θάρρος και υπακοή.
Δόξα Σοι ο Θεός, ο ποιών μεγάλα και θαυμαστά, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου