Ἁγία Παρθενομάρτυς Δύμφνα ἐν Τζὶλ τῆς Φλάνδρας (Ὁλλανδία), Προστάτις τῶν ψυχοπαθῶν καὶ ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Γερεβέρνος. Ήμερα Μνήμης: 15 Μαΐου.

Ἁγία Παρθενομάρτυς Δύμφνα ἐν Τζὶλ τῆς Φλάνδρας (Ὁλλανδία), Προστάτις τῶν ψυχοπαθῶν καὶ ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Γερεβέρνος. Ήμερα Μνήμης: 15 Μαΐου.

῾Η Ἁγία Παρθενομάρτυς Δύμφνα (St. Dymphna, Dympna, Dimpna, Damhnait), ἐγεννήθη τὸν Ζ΄ αἰῶνα στὴν Ἰρλανδία. Ὁ πατέρας της, Ντέϊμον, ἦταν ζηλωτὴς εἰδωλολάτρης, Βασιλεὺς τοῦ Ὄριελ. Ἡ μητέρα της Ὀδίλλα (Odilla) ἦταν πιστὴ Χριστιανή.

Ἡ Δύμφνα ἔλαβε σὲ πρώϊμη ἡλικία τὸ Βάπτισμα καὶ γαλουχήθηκε τὰ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ἀπὸ τὴν μητέρα της καὶ τὸν πνευματικό της πατέρα π. Γερεβέρνο (Gerebernus).

Ὅταν ἦταν δεκατεσσάρων ἐτῶν, ἡ Δύμφνα, ἔδωσε ὅρκο ἁγνότητος καὶ ἀφιέρωσε τὸν ἑαυτό της στὸν Χριστό. Λίγο ἀργότερα, ἡ μητέρα της κοιμήθηκε. Ὁ πατέρας της εἶχε ἀγαπήσει βαθειὰ τὴν συζύγο του καὶ μετὰ τὸν θάνατό της ἡ ψυχική του ὑγεία ἐπιδεινώθηκε ραγδαίως.

Οἱ Σύμβουλοί του τὸν ἐπίεσαν νὰ ὑπαντρευθῆ πάλιν. Ὁ Ντέϊμον συνεφώνησε, ἀλλὰ μόνο μὲ τὴν προϋπόθεσι, ὅτι ἡ νύμφη του θὰ ἦταν τόσο ὄμορφη, ὅσο ἡ κεκοιμημένη σύζυγός του.

Ἀφοῦ ἀνεζήτησε χωρὶς ἀποτέλεσμα μία τοιαύτη, ὁ Ντέϊμον ἄρχισε νὰ ἐπιθυμῆ τὴν θυγατέρα του, λόγῳ τῆς ἔντυπωσιακῆς ὁμοιότητός της μὲ τὴν μητέρα της.

Ὅταν ἡ Δύμφνα ἔμαθε γιὰ τὶς προθέσεις τοῦ πατρός της, ὑποσχέθηκε νὰ τηρήση τοὺς ὅρκους της καὶ ἔφυγε ἀπὸ τὴν Αὐλὴ τοῦ πατρός της μαζὶ μὲ τὸν πνευματικό της πατέρα τὸν π. Γερεβέρνο, δύο ἔμπιστους ὑπηρέτες καὶ τὸν γελωτοποιὸ τοῦ Βασιλέως. Ἔπλευσαν πρὸς τὸ Βέλγιο, ὅπου κατέφυγαν στὴν πόλι Τζὶλ (Gheel, σημ. Geel).

Ἡ παράδοσις ἀναφέρει, ὅτι μόλις ἐγκαταστάθηκε στὸ Τζίλ, ἡ Δύμφνα ἔκτισε ἕναν ξενῶνα γιὰ τοὺς πτωχοὺς καὶ τοὺς ἀρρώστους τῆς περιοχῆς. Ἡ ἰδία καὶ ὁ π. Γερεβέρνος ζοῦσαν ὡς ἐρημῖτες. 

Ὡστόσο, μέσῳ τῆς χρήσεως τῶν χρημάτων, ὁ πατέρας της διεπίστωσε τελικά, ὅτι εὑρισκόταν στὸ Βέλγιο.

Ὁ Ντέϊμον ἔστειλε τοὺς ὑπηρέτες του, γιὰ νὰ φέρουν ὀπίσω τὴν θυγατέρα του καὶ τὴν μικρὴ συνοδία της. 

Ὅταν τοὺς ἀνεκάλυψαν, ὁ Ντέϊμον ἐταξίδευσε μέχρι τὸ Τζὶλ γιὰ νὰ φέρη ὀπίσω τὴν θυγατέρα του. Διέταξε τοὺς στρατιῶτες του νὰ θανατώσουν τὸν π. Γερεβέρνο καὶ προσεπάθησε νὰ ἀναγκάση τὴν Δύμφνα νὰ ἐπιστρέψη μαζί του στὴν Ἰρλανδία, γιὰ νὰ προετοιμασθῆ γιὰ τὸν γάμο τους.

Ἐκείνη ὅμως ἀντιστάθηκε. Ἔξαλλος, ὁ Ντέϊμον ἐτράβηξε τὸ σπαθί του καὶ ἀποκεφάλισε ὁ ἴδιος τὴν θυγατέρα του.

Ἡ Δύμφνα ἦταν τότε δεκαπέντε 

ἐτῶν.

Οἱ κάτοικοι τοῦ Τζὶλ ἔθαψαν εὐλαβικὰ τὰ σκηνώματα τῆς Δύμφνας καὶ τοῦ π. Γερεβέρνου σὲ μία κοντινὴ σπηλιά.

Πολλὰ χρόνια ἀργότερα, ἀπεφάσισαν νὰ μεταφέρουν τὰ Λείψανα σὲ μία πλέον κατάλληλη τοποθεσία.

Τὰ ἱερὰ Λείψανα τῆς Ἁγίας Δύμφνας τοποθετήθηκαν μετέπειτα σὲ μία ἀσημένια Λειψανοθήκη στὸν ὁμώνυμο Ναὸ στὸ Τζίλ. Τὰ ἱερὰ Λείψανα τοῦ Ἁγίου Γερεβέρνου μεταφέρθηκαν στὸ Κσάντεν (Xanten) τῆς Γερμανίας.

Στὰ τέλη τοῦ ΙΕ΄ αἰῶνος, ὁ Ναὸς τῆς Ἁγίας Δύμφνας στὸ Τζὶλ κάηκε. Τότε δεύτερος Ναὸς τῆς Ἁγίας Δύμφνας κτίσθηκε, καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ εὑρίσκεται στὴν θέσι, ὅπου πιστεύεται, ὅτι εἶχε ἀρχικῶς ταφῆ τὸ σκήνωμα τῆς Ἁγίας.

Ἡ Ἁγία Δύμφνα ἐμαρτύρησε τὴν 30ὴ τοῦ μηνὸς Μαΐου, τὸ δὲ ἔτος τοῦ θανάτου της χρονολογεῖται μεταξὺ τῶν ἐτῶν 620 καὶ 640.

Ἡ μετακομιδὴ τῶν Λειψάνων της ἐπραγματοποιήθη στὶς 15η Μαΐου ἑνὸς ἑπομένου ἔτους, ἡ ἐπέτειος τῆς ὁποίας ἔγινε ἡ κύρια ἑορτή της. 

Ἡ Μνήμη τῆς Ἁγίας Παρθενομάρτυρος Δύμφνας καὶ τοῦ Ἁγίου Γερεβέρνου τιμᾶται τὴν 15η Μαΐου.

Σύμφωνα μὲ χριστιανικὲς πηγές, Θαύματα ἄρχισαν νὰ συμβαίνουν στὸν τόπο τοῦ Μαρτυρίου τῶν Ἁγίων. Ἰδίως, ἄνθρωποι, οἱ 

ὁποῖοι ἔπασχαν ἀπὸ πολυάριθμες ψυχικὲς διαταραχές, ἀπὸ ἐπιληψία καὶ ἐμμονές, μετὰ τὴν ἐπίσκεψί τους στὸν ἱερὸ αὐτὸ τόπο, θεραπεύθηκαν ἀπὸ τὶς ἀσθένειές τους. Πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ θαύματα καταγράφηκαν κυρίως τὸν ΙΓ΄ αἰῶνα.

Ἡ Ἁγία Δύμφνα ἀνεδείχθη ἡ Προστάτις τῶν πασχόντων ἀπὸ διάφορες ψυχικὲς ἀσθένειες καὶ διαταραχές. Σήμερα ἡ Ἁγία Δύμφνα θεωρεῖται Προστάτις ὅλων ὅσων ὑποφέρουν ἀπὸ συναισθηματικὴ δυσφορία καὶ διάφορες ψυχικὲς διαταραχὲς (ἀπόσυρσι, πανικός, κατάθλιψι), τῶν θυμάτων ἐνδο-οικογενειακῆς βίας (συμπεριλαμβανομένων τῶν θυμάτων αἱμομιξίας), καθὼς καὶ τῶν Ψυχιάτρων, Νευροχειρουργῶν καὶ Ψυχολόγων. Εἶναι ἐπίσης Προστάτις τῆς πόλεως Τζίλ.

Λόγῳ τοῦ πλήθους τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι προσέτρεχαν στὴν Ἁγία Δύμφνα γιὰ νὰ λάβουν θεραπεία, οἱ συμπονετικοὶ κάτοικοι τοῦ Τζὶλ ἄρχισαν νὰ φιλοξενοῦν καὶ νὰ φροντίζουν τοὺς ἀναπήρους στὶς οἰκίες τους.

Αὐτὸ σηματοδότησε τὴν ἀρχὴ μιᾶς παραδόσεως φροντίδος τῶν ψυχικὰ ἀσθενῶν. Οἱ ἀσθενεῖς δὲν ὠνομάζοντο ποτὲ ἀσθενεῖς μὲ τὴν κυριολεκτικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου, ἀλλὰ ὠνομάζοντο οἰκότροφοι

καὶ ἀντιμετωπίζοντο ὡς κάτοικοι τῆς πόλεως καὶ ἀκόμη καὶ ὡς μέλη τῆς οἰκογένειας. Οἱ ἀσθενεῖς ἠσχολοῦντο κυρίως μὲ χειρονακτικὴ ἐργασία καὶ σύντομα ἐγίνοντο πλήρη μέλη τῆς κοινωνίας στὸ Τζίλ.

Στὴν δεκαετία τοῦ 1930, περισσότεροι ἀπὸ 4.000 ἄνθρωποι ζοῦσαν στὶς οἰκίες τοῦ Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος τοῦ Τζίλ.