Ἁγία Φαραΐλδις, ἡ ἐν Γάνδῃ (Βέλγιο). Ήμέρα Μνήμης: 4 Ἰανουαρίου.

Ἁγία Φαραΐλδις, ἡ ἐν Γάνδῃ (Βέλγιο). Ήμέρα Μνήμης: 4 Ἰανουαρίου.

῾Η Ἁγία Φαραΐλδις (St. Pharaildis / Pharailde – Ὁλλανδικά: Veerle) εἷναι μία Ὀρθόδοξος Ἁγία τοῦ Βελγίου, ἡ ὁποία γεννήθηκε καὶ ἔζησε τὸν Η΄ αἰ. στὴν Γάνδη τοῦ Βελγίου καὶ στὸ Μπρυαι-σύρ-Λεσκὸ (Bruay-sur-l’Escaut) τῆς Γαλλίας. Γεννήθηκε τὸ 650 καὶ ἐκοιμήθη τὸ 740. Λέγεται, ὅτι ἦταν θυγατέρα τῆς Ἁγίας Ἀμαλίας τοῦ Μωμπὲζ (St. Amalia ἢ Amelberga, † Μνήμη: 10η Ἰουλίου) καὶ τοῦ Θεοδωρίκου (Theodoric ἢ Thierry, Duiderik στὴν φλαμανδικὴ), υἱοῦ τοῦ Βασιλέως Τσίλντεμπερτ (Childebert).

Εἷναι ἀδελφή τοῦ Ἁγίου Ἐμβέρτου, Ἐπισκόπου Καμπραὶ (St. Emebert de Cambrai, † Μνήμη: 15η Ἰανουαρίου), τῆς Ὁσιομάρτυρος Ρενέλδης (St. Reineldis, † Μνήμη: 16η Ἰουλίου), τῆς Ὁσίας Γουδούλης (St. Gudula, † Μνήμη: 8η Ἰανουαρίου) καὶ τῆς Ὁσιομάρτυρος Ἐρμιλένδης (St. Ermelindis, † Μνήμη: 29η Ὀκτωβρίου). Ἐπίσης, ἦταν ἀνηψιὰ τῆς Ἁγίας Γερτρούδης (St. Gertrude, † Μνήμη: 17η Μαρτίου, βλ. ἐδῶ) τῆς Νιβέλλης Βελγίου.

Ὁ πατέρας της Θεοδωρῖκος, ἦταν ἕνας εὐγενής, ὁ ὁποῖος συνώδευε τὸν Βασιλέα στὶς ἐκστρατεῖες του καί, σὲ καιρὸ εἰρήνης, ζοῦσε στὰ κτήματά του. Ἡ Ἁγία Φαραΐλδις ἔλαβε μία βαθειὰ θρησκευτικὴ ἐκπαίδευσι στὸ Μοναστήρι τῆς Νιβέλλης, ὑπὸ τῆς Ἡγουμένης Ἁγίας Γερτρούδης.

Ἐκ νεότητος, ἡ Ἁγία Φαραΐλδις ἔδωσε ὑπόσχεσι παρθενίας. Οἱ γονεῖς της ὅμως, τὴν ὑπάνδρευσαν διὰ τῆς βίας μὲ κάποιον πλούσιο ἀριστοκράτη, ὀνόματι Γκὺ (Guy) στὸ Μπρυαι-σύρ-Λεσκὸ τῆς Γαλλίας. Ἐκεῖνος ἄρχισε νὰ τὴν κακοποιῆ, διότι ἡ Ἁγία ἤθελε νὰ φυλάξη τὴν παρθενία της. Ἡ Ἁγία ἐπέμενε, ὅτι εἶχε νυμφευθῆ τὸν Χριστό μας καὶ περνοῦσε ὅλες τὶς νύκτες σὲ προσευχὴ στὸν Ναό.

Σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα, ὁ σύζυγός της τραυματίσθηκε μὲ τὸ ἄλογό του πολὺ σοβαρά, καὶ ἀπέθανε μὲ ἀποτέλεσμα ἡ Ἁγία Φαραΐλδις νὰ μείνη χήρα καὶ νὰ εἶναι πλέον ἐλεύθερη νὰ ἀφιερωθῆ στὴν προσευχὴ καὶ στὴν φιλανθρωπία.

Ἡ Ἁγία Φαραΐλδις εἷναι προστάτις κατὰ τῶν παιδικῶν ἀσθενειῶν καὶ προστάτις τῶν ζώων, ὡς καὶ Πολιοῦχος τῆς Γάνδης τοῦ Βελγίου.

Ἐκοιμήθη σὲ ἡλικία 90 ἐτῶν τὸ 740 καὶ ἡ Μνήμη της τελεῖται τὴν 4η Ἰανουαρίου. Μετὰ τὴν Κοίμησί της, τὰ ἅγια Λείψανά της φυλάχθηκαν στὴν ἀρχαία Μονὴ τοῦ Ἁγίου Μπάβων (St. Bavon) τῆς Γάνδης.

Θαύματα

Ἡ λαϊκὴ παράδοσις ἀποδίδει τρία Θαύματα στὴν Ἁγία Φαραΐλδιδα.

● Προκειμένου νὰ ξεδιψάσουν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονταν στοὺς ἀγρούς, ἡ Ἁγία Φαραΐλδις ἐδημιούργησε στὸ Μπρυαι-σύρ-Λεσκὸ τῆς Γαλλίας μία πηγή, ἀφοῦ κτύπησε τὸ ἔδαφος μὲ τὸ ραβδί της. Τὸ νερὸ.τῆς πηγῆς αὐτῆς εἶναι ἰαματικὸ καὶ ἐθεράπευσε πολλὰ ἄρρωστα παιδιά.

● Ἡ Ἁγία ἐπίσης, ἀγαποῦσε καὶ ἐφρόντιζε πολὺ τὰ ζῶα. Κάποια ἡμέρα, εἶχε ἔλθει ἕνα κοπάδι μὲ ἀγριόχηνες γιὰ νὰ ξαποστάση καί ἡ Ἁγία Φαραΐλδις τὶς ἐφρόντιζε καὶ τὶς ἐτάϊζε. Ἕνα πρωῒ βρῆκε μία νεκρὴ χῆνα καὶ στεναχωρήθηκε. Ἄνοιξε τὰ χέρια της προσευχόμενη καὶ ἡ χῆνα ζωντάνευσε. 

● Ἕνα ἄλλο θαῦμα, εἶναι γνωστό, ὡς «τὰ τρία πέτρινα καρβέλια». Τὸν ΙΓ΄ αἰ. μία κυρία ζήτησε ἀπὸ τὴν γειτόνισσά της νὰ τῆς δώση ψωμί. Ἡ τελευταία ἀρνήθηκε, ἰσχυριζόμενη ὅτι δὲν εἶχε. Μὲ τὴν ἐπιμονὴ τῆς πρώτης, εἶπε: «Ὁ Θεὸς καὶ ἡ Ἁγία Φαραΐλδις νὰ κάνουν τὰ καρβέλια μου πέτρα, ἂν ἔχω περισσότερα ἀπὸ τὰ μισὰ στὸ σπίτι μου». Ποία ἔκπληξι ἐδοκίμασε, ὅταν ἐπέστρεψε στὸ σπίτι της καὶ βρῆκε πέτρες ἀντὶ γιὰ τὰ καρβέλια της! Τὸ θαῦμα αὐτὸ συνέβη στὸ Στινόκερζιλ (Steenockerzeel) τὸ ἔτος 1300.

Λόγῳ τῶν θαυμάτων αὐτῶν, ἡ Ἁγία Φαραΐλδις συχνὰ ἁγιογραφεῖται μὲ μία χῆνα καὶ καρβέλια.