Ἅγιος Ρεμᾶκλος Ἐπίσκοπος Μάαστριχτ (Ὁλλανδία). Ήμερα Μνήμης: 3 Σεπτεμβρίου.

Ἅγιος Ρεμᾶκλος Ἐπίσκοπος Μάαστριχτ (Ὁλλανδία). Ήμερα Μνήμης: 3 Σεπτεμβρίου.

῾Ο Ἅγιος Ρεμᾶκλος (St. Remaclus, Remaculus, Remacle, Rimagilus), ἀνετράφη στὴν Αὐλὴ τοῦ Δουκάτου τῆς Ἀκουϊτανίας, πλησίον τοῦ Ἁγίου Σουλπικίου τοῦ Εὐσεβοῦς, Ἐπισκόπου τοῦ Μποὺρζ (St. Sulpicius II, Sulpitius, the Pious, † Μνήμη: 17η Ἰανουαρίου).

Τὸ ἔτος 625, ἐκάρη Μοναχὸς στὴν Μονὴ τοῦ Λουξέϊγ καὶ ἐν συνεχείᾳ χειροτονήθηκε Ἱερεύς. Περὶ τὸ 631, ὁ Ἅγιος Ἐλίγιος (Ἐλουά), Ἐπίσκοπος Νογιὸν (St. Eligius / Eloi, † Μνήμη: 1η Δεκεμβρίου) ἵδρυσε τὴν Μονὴ Σολινιάκ, στὴν ὁποία ἀπέστειλε Μοναχοὺς ἀπὸ τὸ Λουξέϊγ, ἕνας ἐν τῶν ὁποίων ἦταν ὁ Ρεμᾶκλος, ὁ ὁποῖος ἔγινε πρῶτος Ἡγούμενος. Ἡ Μονὴ ἀκολούθησε τὸν τυπικὸ τοῦ Λουξέϊγ. Ὁ Ἅγιος Αὐδοένος (St. Audoin, † Μνήμη: 24η Αὐγούστου) ἔγραψε, ὅτι τὸ Σολινιὰκ ἔγινε πολὺ σύντομα γνωστό, γιὰ τὴν πνευματικότητά του καὶ γιὰ τὸ ἐργαστήρι τῆς ἀργυροχοΐας.

Ἐν συνέχειᾳ, ὁ Ἅγιος Ρεμᾶκλος ἀνέλαβε ἐπίσης τὴν εὐθύνη τῆς Μονῆς τοῦ Κουνιὸν (Cougnon), στὸ Δουκᾶτο τοῦ Λουξεμβούργου. Ὑπηρέτησε ὡς Σύμβουλος τοῦ Βασιλέως Σιγιβέρτου Γ΄ (Sigebert III, 633-656) τῆς Αὐστρασίας καὶ τὸν ἐπηρέασε νὰ ἱδρύση τὸ Μονὴ τοῦ Σολινιάκ. διπλὸ Μοναστήρι τοῦ Μάλμεντυ (Malmedy) τὸ 648 καὶ τοῦ Στάβελοτ (Stavelot) τὸ 650, στὰ ὁποῖα ἦταν Ἡγούμενος. Τὰ Μοναστήρια αὐτὰ ἀνήκαν ὡς 

ἐκκλησιαστικὰ πριγκιπᾶτα προσαρτημένα στὴν Ἁγία Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία, καὶ ὁ Ἅγιος Ρεμᾶκλος ἔφερε τὸν τίτλο τοῦ Πρίγκιπος-Ἡγουμένου.

Τὸ ἔτος 650, ὁ Ἅγιος Ἄμανδος, Ἐπίσκοπος τοῦ Μάαστριχτ (St. Amandus, † Μνήμη: 6η Φεβρουαρίου), παραιτήθηκε ἀπὸ τὴν Ἕδρα του, προκειμένου νὰ συνεχίση τὸ ἱεραποστολικό του ἔργο. Στὴν θέσι του διωρίστηκε ὁ Ἅγιος Ρεμᾶκλος, ὁ ὁποῖος ἔφερε μαζί του τὸν Ἅγιο Ἁδελῖνο (St. Hadelin, † Μνήμη: 3η Φεβρουαρίου), τότε Ἡγούμενο τοῦ Βίζε (Visé). Ὁ μαθητής του Ἅγιος Θεοδάρδος (St. Theodard, † Μνήμη: 10η Σεπτεμβρίου) τὸν διαδέχθηκε ὡς Ἡγούμενος τῆς διπλῆς Μονῆς Στάβελοτ-Μάλμεντυ.

Οἱ κάτοικοι αὐτῆς τῆς ταραγμένης Ἐπισκοπῆς εἶχαν δολοφονήσει μερικοὺς ἀπὸ τοὺς προκατόχους του. Ὡστόσο, ὁ Ἅγιος Ρεμᾶκλος 

διέδωσε μὲ ἐπιτυχία τὸν Μοναχισμὸ στὴν περιοχή. Ὑπηρέτησε ὡς πνευματικὸς Διδάσκαλος τοῦ Ἁγίου Τρούδου (St. Trudo, † Μνήμη: 23η Νοεμβρίου), τοῦ Ἁγίου Βαβολένου (St. Babolen, † Μνήμη: 26η Ἰουνίου), τοῦ Ἁγίου Θεοδάρδου καὶ τοῦ Ἁγίου Λαμβέρτου (St. Lambert, † Μνήμη: 17η Σεπτεμβρίου).

Ὁ Ἅγιος Ρεμᾶκλος ὑπηρέτησε ὡς Ἐπίσκοπος γιὰ δώδεκα ἔτη, ἔπειτα παραιτήθηκε καὶ ἀποσύρθηκε στὸ Στάβελοτ, περὶ τὸ 662, ὅπου καὶ ἐκοιμήθη τὸ 664, κατ᾿ ἄλλους 673.

Τὰ ἱερὰ Λείψανά του εὑρίσκονται στὸν Ναὸ τοῦ Ἁγίου Σεβαστιανοῦ, στὸ Στάβελοτ. Ὑπάρχει ἕνας Ναὸς τοῦ Ἁγίου Ρεμάκλου στὸ Κόχεμ (Cochem) τῆς Γερμανίας. Οἱ Μονὲς Στάβελοτ-Μάλμεντυ κατεστράφησαν τὴν ἐποχὴ τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως.