Ὅσιος Οὐρσικιανός, Κτήτωρ καὶ Ἡγούμενος τῆς ἐν Ἰούρᾳ ὁμωνύμου Μονῆς (Ἑλβετία). Ήμέρα Μνήμης: 20 Δεκεμβρίου.

Ὅσιος Οὐρσικιανός, Κτήτωρ καὶ Ἡγούμενος τῆς ἐν Ἰούρᾳ ὁμωνύμου Μονῆς (Ἑλβετία). Ήμέρα Μνήμης: 20 Δεκεμβρίου.

῾Ο Ἅγιος Οὐρσικιανός (St. Ursicinus, Ursanne, Ursician, Hursannus, Ursitz, Oschanne), ἦταν ἕνας Ἐρημίτης τοῦ Ἰούρα (Jura): Μαρτυρεῖται σὲ αὐτὴ τὴν ἑλβετικὴ περιοχὴ ἀπὸ τὸ τρίτο μέρος τοῦ Ζ´ αἰῶνος. Ἤδη πρὶν ἀπὸ τὸ 675, ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς τοῦ Μουτιέ-Γκράντβαλ (Moûtier-Grandval), Ἅγιος Ὁσιομάρτυς Γερμανὸς († Μνήμη: 21η Φεβρουαρίου), εἶχε κτίσει Ναὸ πρὸς τιμὴν τοῦ Ὁσίου πλησίον τοῦ Γκράντβαλ. Ἐπὶ πλέον, ἕνα ἀρχαῖο ἔγγραφο ἀναφέρει, ὅτι ὁ Ἡγούμενος τοῦ Ὁσίου Οὐανδρεγισίλου (St. Wandrille, Wandregisilus, Vandrille, † 668, Μνήμη: 22α Ἰουλίου), ἔκτισε Μοναστήρι γύρω στὸ 630 στὸ ἴδιο σημεῖο ὅπου ἀναπαύθηκε ὁ Ἅγιος Οὐρσικιανός.

Ἡ Λάρνακα τοῦ Ἐρημίτου Ἁγίου, ἡ ὁποία χρονολογεῖται ἀπὸ τὸν Ζ´ αἰῶνα, τιμᾶται ἀκόμη στὸν ὄμορφο Ναὸ τοῦ Ἁγίου Οὐρσικιανοῦ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται στὴν στροφὴ τοῦ ποταμοῦ Ντού (Doubs), ὁ ὁποῖος πηγάζει στὸ γαλλικὸ Ἰούρα καὶ διεισδύει γιὰ μικρὴ ἀπόστασι στὸ ἑλβετικὸ ἔδαφος, σχηματίζων τὴν προαναφερθεῖσα στροφή, στὴν ὄχθη τῆς ὁποίας εὑρίσκεται ἡ Ἐκκλησία.

Ὁ Οὐρσικιανὸς ἦταν Ἰρλανδὸς Μοναχός, σύντροφος τοῦ Ἁγίου Κολομβανοῦ († Μνήμη: 23η Νοεμβρίου, † 615), ὁ ὁποῖος μετανάστευσε ἀπὸ τὴν Ἰρλανδία στὴν Γαλλία καὶ ἐν συνεχείᾳ στὴν Ἰταλία, ὅπου ἵδρυσε τὸ περίφημο Μοναστήρι τοῦ Μπόμπιο (Bobbio) τὸ 614.

Ὁ Οὐρσικιανός, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀκολουθήσει τὸν Ὅσιο Κολομβανὸ στὴν Γαλατία μαζὶ μὲ τοὺς Μοναχοὺς Γάλλο (Gallus), Σιγισβέρτο (Sigisbertus) καὶ Φρονόνδο(Fromond), ὅταν χρειάσθηκε νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ Λουξέϊγ (Luxeuil) στὴν γαλλικὴ ἐπικράτεια τὸ 610, ἀποχωρίσθηκε τὸν Δάσκαλό του στὸ δρόμο πρὸς τὴν Ἰταλία καὶ μαζὶ μὲ τὸν Φρονόνδο, προχώρησε στὴν ὀροσειρὰ τοῦ γαλλο-ελβετικοῦ Ἰούρα, σὲ ἀναζήτησι καταλλήλου τόπου γιὰ ἐρημικὴ ζωή.

Ἡ παράδοσις ἀναφέρει, ὅτι ὁ Οὐρσικιανὸς πρότεινε στὸν συνασκητή του νὰ πετάξουν τὰ ραβδιά τους στὸν ἀέρα ἀπὸ τὴν κορυφὴ ἑνὸς βουνοῦ, ὥστε νὰ δοθῆ ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ ἡ ἔνδειξις τῆς σωστῆς τοποθεσίας, στὸ σημεῖο τῆς πτώσεως αὐτῶν. Τὰ ραβδιὰ ἔπεσαν σὲ διαφορετικὰ σημεῖα καὶ οἱ δύο σύντροφοι χωρίσθηκαν. Τὸ ραβδὶ τοῦ Ὁσίου Οὐρσικιανοῦ εἶχε πέσει πλησίον μιᾶς σπηλιᾶς στὴν κοιλάδα τοῦ ποταμοῦ Ντού, ὅπου ἀποσύρθηκε σὲ ἐρημητήριο.

Στὸ τόπο αὐτὸ ἔκτισε ἕνα Παρεκκλήσι ἀφιερωμένο στὸν Ἅγιο Ἀπόστολο Πέτρο καὶ τὸ ὁποῖο ἀργότερα ἔλαβε τὸ ὄνομά του, Ἅγιος Οὐρσικιανός. Σύντομα ἡ φήμη του προσείλκυσε ἀρκετοὺς μαθητές, ὁπότε ὁ Οὐρσικιανὸς ἵδρυσε γι᾿ αὐτοὺς Μοναστήρι, μὲ τὸν Κανονισμὸ τοῦ Ἁγίου Κολομβάνου.

Μετὰ ἀπὸ περίπου δέκα ἔτη ὑποδειγματικῆς ἐρημικῆς ζωῆς, ὁ Ἅγιος Οὐρσικιανὸς ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ γύρω στὸ 620.

Τὸ ὄνομά του συναντᾶται στὴν Λιτανεία τῶν Ἁγίων, οἱ ὁποῖοι ἐτιμῶντο στὴν Μπεζανσὸν τὸν ΙΑ´ αἰῶνα καὶ στὸ Μαρτυρολόγιο τῆς ἴδιας Ἐπισκοπῆς, τὴν 20ὴ Δεκεμβρίου.

Τὸ Μοναστήρι, τὸ ὁποῖο ἵδρυσε στὴν κοιλάδα τοῦ Ντοὺ ὑπέστη διάφορες ἀλλαγὲς μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου. Περιήλθε στοὺς Βενεδικτίνους· τὸ 1040 ἔγινε Μετόχιον τῆς Μονῆς τοῦ Μουτιέ-Γκράντβαλ· στὴν συνέχεια, τὸ 1077, ἀνατέθηκε στοὺς ἐπισκόπους τῆς Βασιλείας (Basel) καὶ ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἵδρυσε ἐκεῖ Ἀκαδημία τὸ 1119, ἡ ὁποία διήρκεσε μέχρι τὸ 1793, ὁπότε καὶ καταστράφηκε.

Γύρω ἀπὸ τὸ Μοναστήρι ἀναπτύχθηκε χωριὸ μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Οὐρσικιανοῦ, τὸ ὁποῖο ἔπαιξε σημαντικὸ ρόλο στὴν ἱστορία τῆς Ἐπισκοπῆς τῆς Βασιλείας.

Ὁ Ὅσιος Οὐρσικιανὸς τιμᾶται σὲ ὅλη τὴν βόρεια Ἰούρα, στὸ Μπεζανσόν, στὸ Μάϊζ (Mainz), στὴν Βασιλεία (Basel). Οἱ εἰκόνες του τὸν δείχνουν νὰ κρατάη ἕνα Εὐαγγέλιο καὶ κρίνα.