Άγιος Ιερομάρτυς Αδαλβέρτος, Επίσκοπος Πράγας. Ημέρα Μνήμης: 23 Απριλίου.

Άγιος Ιερομάρτυς Αδαλβέρτος, Επίσκοπος Πράγας. Ημέρα Μνήμης: 23 Απριλίου.

Ο Άγιος Αδαλβέρτος γεννήθηκε το 956 μ.Χ. και καταγόταν από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών.

Ήταν γιος τού Σλάβνικ Δούκα της Λιμπίτσε, από τον ισχυρό Οίκο των Σλάβνικ. Η μητέρα του Στρεζσλάβα των Πρεμυσλιδών ήταν κόρη τού Μποζιβόι Α΄ Δούκα της Βοημίας.

Γεννήθηκε ως Βόιτιες (Vojtěch) και έγινε ιεραπόστολος για τους Ούγγρους, Πολωνούς και Πρώσσους. Προσπαθώντας να μεταστρέψει τους Πρώσσους της Βαλτικής, μαρτύρησε αφού τον δολοφόνησαν ιερείς παγανιστικών θεών στις 23 Απριλίου 997 μ.Χ. κοντά στις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας. Λέγεται, ότι είναι ο συνθέτης τού παλαιότατου Τσεχικού ύμνου "Τους αγαπώ" και τού πιο παλιού Πολωνικού ύμνου "Μητέρα τού Θεού". Ο Άγιος Αδαλβέρτος έγινε προστάτης άγιος της Τσεχίας, Πολωνίας, Πρωσσίας και της Αρχιεπισκοπής τού Έστεργκομ στην Ουγγαρία.

Άγιος Κόπρις ο Υποτακτικός του Αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου. Ημέρα Μνήμης: 24 Σεπτεμβρίου.

Άγιος Κόπρις ο Υποτακτικός του Αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου. Ημέρα Μνήμης: 24 Σεπτεμβρίου.

Οὐκ ἦν ὁ Κόπρις κόπρις, ἀλλ' ἄλλος βότρυς,

Καλὸν κυπρισμὸν προσφέρων τῷ Κυρίῳ.

Ο Όσιος Κόπρις επονομάσθηκε έτσι, διότι η μητέρα του σε καιρό διωγμού και επιδρομής βαρβάρων, ενώ έτρεχε και αυτή να φύγει, την έπιασαν οι πόνοι του τοκετού στο δρόμο και γέννησε τον όσιο πάνω σε κοπριά έξω από το μοναστήρι του Αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου.

Άγιοι Νέοι Ιερομάρτυρες Αρχιερείς Γρηγόριος Κυδωνιών, Αμβρόσιος Μοσχονησίων, Προκόπιος Ικονίου, Ευθύμιος Ζήλων που σφαγιάσθηκαν κατά την Μικρασιατική Καταστροφή. Ημέρα Μνήμης: Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Άγιοι Νέοι Ιερομάρτυρες Αρχιερείς Γρηγόριος Κυδωνιών, Αμβρόσιος Μοσχονησίων, Προκόπιος Ικονίου, Ευθύμιος Ζήλων που σφαγιάσθηκαν κατά την Μικρασιατική Καταστροφή. Ημέρα Μνήμης: Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Άγιος Αμβρόσιος Μητροπολίτης Μοσχονησίων.

Ο Άγιος Αμβρόσιος σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Ιεροσολύμων και στη θεολογική Ακαδημία του Κιέβου. Υπήρξε δε εφημέριος σε πολλές ελληνικές κοινότητες της Κριμαίας (Θεοδοσίας, Συμφεροπόλεως, Σεβαστουπόλεως). Το 1913 μ.Χ. χειροτονήθηκε βοηθός επίσκοπος της Μητροπόλεως Σμύρνης με τον τίτλο Ξανθουπόλεως, αναπλήρωσε δε τον εξόριστο μητροπολίτη κατά τη διάρκεια του Α' παγκοσμίου πολέμου. Το 1919 μ.Χ. χρησιμοποιήθηκε ως πατριαρχικός έξαρχος στα Μοσχονήσια, το δε 1922 μ.Χ. έγινε Μητροπολίτης Μοσχονησίων. Κατά τη Μικρασιατική καταστροφή τάφηκε ζωντανός, από τους Τούρκους μαζί με άλλους εννέα Ιερείς σε λάκκο έξω από την πόλη των Κυδωνιών (15 Σεπτεμβρίου 1922 μ.Χ.).

Άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες κληρικοί και λαϊκοί που σφαγιάσθηκαν κατά την Μικρασιατική Καταστροφή. Ημέρα Μνήμης: Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες κληρικοί και λαϊκοί που σφαγιάσθηκαν κατά την Μικρασιατική Καταστροφή. Ημέρα Μνήμης: Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

 

Ιερεύς Μελέτιος του ναού της Ευαγγελιστρίας, σταυρώθηκε στον κορμό ενός πεύκου.

Ιεροδιάκονος Γρηγόριος του Μητροπολιτικού Ναού Αγίας Άννης στο Κορδελιό, εκάη ζωντανός.

Ιερομάρτυς πατήρ Γεώργιος Καρασταμάτης  από την Αγία Παρασκευή της Κρήνης (Τσεσμές), έγγαμος υπέργηρος κληρικός, εφημέριος του Ιερού  Ναού Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, βρίσκει μαρτυρικό θάνατο από τους Τούρκους Τσέτες που εισέβαλαν στο ναό την ώρα της τέλεσης της Θείας Λειτουργίας. Ο ιερομάρτυρας βρέθηκε κείμενος στην Ωραία Πύλη με ανοιγμένο το κρανίο.

Γρηγόριος Μητροπολίτης Κυδωνιών, τον έθαψαν ζωντανό και μαζί του ένα πλήθος κληρικών και λαϊκών της περιοχής του.

Αμβρόσιος Μητροπολίτης Μοσχονησίων, του πετάλωσαν τα πόδια και τον κατατεμάχισαν. Μαζί του 11 ιερείς και 2 αγνώστων στοιχείων μοναχούς τους έσφαξαν άγρια.

Ευθύμιος επίσκοπος Ζήλων, από τα Παράκοιλα της Καλλονής Λέσβου, πέθανε στη φυλακή μετά από βασανιστήρια.

Άγιοι Μάρτυρες πρόσκοποι του Αϊδινίου και των Σωκίων. Ημέρα Μνήμης: Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Άγιοι Μάρτυρες πρόσκοποι του Αϊδινίου και των Σωκίων. Ημέρα Μνήμης: Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Σύμφωνα με την έκθεση του Μητροπολίτου Ἐφέσου: «Τό Κεμαλικὸν κίνημα, τοῦ ὁποίου πρωτεργάται ὑπῆρξαν τὰ μᾶλλον φανατικὰ καὶ βάρβαρα στοιχεῖα τοῦ Τουρκικοῦ κράτους, εὐθὺς ἅμα τῇ ἐμφανίσει αὐτοῦ, κηρύξαν ἀπηνῆ διωγμὸν κατὰ παντὸς Χριστιανικοῦ, ὑπερέβαλεν εἰς ἀγριότητα τὴν ἀπὸ τῆς ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως Τουρκικὴν κατὰ τῶν Χριστιανῶν πολιτικήν.

Ἐνῷ δηλαδὴ κατὰ τοὺς μακροὺς αἰῶνας, καθ’ οὓς ἐκυριάρχησεν ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία ἐπὶ τῶν Χριστιανῶν τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀσίας, παρ’ ὅλον τὸν μετὰ φανατισμοῦ κατὰ τῶν Χριστιανῶν πόλεμον καὶ τὰς συχνὰς κατὰ τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ πιέσεις καὶ πολλάκις τοὺς φόνους αὐτῶν, τὸ Χριστιανικὸν στοιχεῖον ἀπήλαυε ποιᾶς τινος προστασίας καὶ τὰ λεγόμενα προνόμια τῶν Χριστιανῶν ἐξησφάλιζόν πως τὴν ἐλευθέραν ἐξάσκησιν τῶν θρησκευτικῶν των καθηκόντων καὶ καθίστατο οὕτω δυνατὴ ἡ διατήρησις καὶ ἡ πνευματικὴ ἔτι πρόοδος καὶ ἡ ἐν τῷ πολιτισμῷ ἀνάπτυξις αὐτῶν, τὸ Κεμαλικὸν καθεστὼς ἀνατρέψαν βιαίως τὴν ἐπὶ μακραίωνος ἱστορίας καὶ ἐπὶ ἐπισήμων πράξεων καὶ συνθηκῶν βασιζομένην ταύτην τάξιν τῶν θρησκευτικῶν ἐν Τουρκίᾳ πραγμάτων, ὡς σκοπὸν αὐτοῦ ἔταξε τὴν τελείαν ἐκρίζωσιν τῶν Χριστιανῶν ἐκ τοῦ Τουρκικοῦ κράτους.

Άγιος Νέος Οσιομάρτυς Νεκτάριος ο Αγιαννανίτης ο εκ Βρυούλλων της Μικράς Ασίας. Ημέρα Μνήμης: 11 Ιουίου.

Άγιος Νέος Οσιομάρτυς Νεκτάριος ο Αγιαννανίτης ο εκ Βρυούλλων της Μικράς Ασίας. Ημέρα Μνήμης: 11 Ιουίου.

Τὸν Σταυρὸν αἴρων Νεκτάριος Κυρίου,

Πλάνην πατάσσει τῶν ἀπίστων γενναίως.

Νέκταρ τῆς ζωῆς τῆς ἀθανάτου πίνεις

Νεκτάριε ἔνδοξε τχεῤῥὼς ἀθλήσας.

Ἐνδεκάτῃ Νεκταρίοιο κέρσαν δειρὴν ἄνδρες δεινοί.

Ο Άγιος Νεκτάριος καταγόταν από την κωμόπολη Βρύουλλα ή κοινώς Βουρλά της Μικράς Ασίας, την αρχαία πόλη των Κλαζομενών. Γεννήθηκε το 1795 από γονείς φτωχούς αλλά ευλαβείς και καλούς ορθόδοξους Χριστιανούς. Το κοσμικό του όνομα ήταν Νικόλαος. Ο πατέρας του ονομαζόταν Αναστάσιος Σκαφίδας και η μητέρα του Κυράνα  Ήταν έξι ετών όταν έμεινε ορφανός από πατέρα και σε ηλικία δώδεκα ετών, για να προσπορίζεται τα προς το ζην, εργαζόταν με τη θέληση της μητέρας του, ως βοσκός μαζί με άλλους έξι νέους των καμηλών του Τούρκου αγά Χουσεΐν, προκρίτου του οθωμανικού χωριού Ζουμπέκι, το οποίο είναι κοντά στα Βρύουλλα, μια και κανείς Χριστιανός δεν βρέθηκε να έχει ανάγκη από υπάλληλο ή υπηρέτη. Κατά τη διάρκεια κάποιου λοιμού, όλοι εγκατέλειψαν το χωριό και μαζί με αυτούς και οι έξι νέοι με τις καμήλες που φρόντιζαν. Έμειναν απομονωμένοι για αρκετό διάστημα και δεν έμαθαν τη λήξη του λοιμού, ενώ πείσθηκαν από τους Τούρκους ότι κανείς Χριστιανός δεν είχε σωθεί. Έτσι αφέθηκαν να εξισλαμισθούν! Κάποτε επέστρεψαν και τότε βέβαια διαπίστωσαν ότι είχαν πεισθεί με ψέματα, αλλά ήταν αργά. Ο Νικόλαος ήλθε στο σπίτι του, από όπου η μητέρα του τον έδιωξε κακήν κακώς λέγοντας ότι γέννησε Χριστιανό και όχι Τούρκο. Πολύ λυπημένος έφυγε και δεν επέστρεψε στο σπίτι του αγά, αλλά πήγε στη Σμύρνη. Εκεί συνάντησε ένα θείο του στον οποίο φανέρωσε το μυστικό του. Εκείνος λυπήθηκε πολύ και τον συμβούλευσε να πάει στη Ρωσία, όπου ανθούσε ο Μοναχισμός, να μετανοήσει για το μεγάλο αμάρτημά του και να διορθωθεί ψυχικά.

Άγιοι Νέοι Ιερομάρτυρες Αρκάδιος και Γαβριήλ οι Ιβηρίτες. Ημέρα Μνήμης: Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και 13 Μαΐου.

Άγιοι Νέοι Ιερομάρτυρες Αρκάδιος και Γαβριήλ οι Ιβηρίτες. Ημέρα Μνήμης: Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και 13 Μαΐου.

Ο Άγιος Αρκάδιος γεννήθηκε το 1893 στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας. Προσήλθε στη μονή Ιβήρων το 1912 κι εκάρη μοναχός σε αυτή το 1914. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε και διάκονος. Το 1916 μαθήτευσε στην Αθωνιάδα Σχολή. Κατά το μοναχολόγιο της μονής «εφονεύθη μαρτυρικώς εν Κυδωνίαις υπό των Τούρκων κατά την υποχώρησιν των Ελλήνων εκ Μικράς Ασίας το 1922».

Ο Άγιος Γαβριήλ γεννήθηκε στη Μπέροβα (σήμερα Βερτίσκος του Λαγκαδά) το 1886. Προσήλθε στην Ιερά Μονή Ιβήρων το 1904. Εκάρη μοναχός το 1907 και κατόπιν χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Είχε το ίδιο τέλος με τον παραδελφό του Αρκάδιο, την ίδια ημερομηνία. Η μνήμη τους τιμάται μαζί με όλους τους Μικρασιάτες Νεομάρτυρες Την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού και 13 Μαΐου μαζί με τους άλλους Ιβηρίτες Πατέρες.

Άγιοι Νεομάρτυρες Γεώργιος (Κλημάνογλου) και Νικόλαος (Τσουρουκτσόγλου), οι συναθλητές του Αγίου Ιερομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης. Ημέρα Μνήμης: Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Άγιοι Νεομάρτυρες Γεώργιος (Κλημάνογλου) και Νικόλαος (Τσουρουκτσόγλου), οι συναθλητές του Αγίου Ιερομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης. Ημέρα Μνήμης: Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος Τσουρουκτσόγλου

Κορυφαίος μάρτυρας της Μικρασιατικής Καταστροφής ο Άγιος Χρυσόστομος Μητροπολίτης Σμύρνης.

Στην απροστάτευτη Σμύρνη, που όλοι οι στρατιωτικοί και πολιτικοί παράγοντες την εγκαταλείπουν προστρέχει να βρει καταφύγιο όλος ο άμαχος πληθυσμός της Μ. Ασίας. Ο μόνος που δεν την εγκαταλείπει είναι ο Χρυσόστομος. Όταν ο αρχιεπίσκοπος των Καθολικών την υστάτη ώρα, στις 25 Αυγούστου, του εξασφαλίζει θέση επί αναχωρούντος ατμοπλοίου και τον εξορκίζει να εγκαταλείψει την καταδικασμένη πόλη για να γλυτώσει από την οργή των Τούρκων, ο Μητροπολίτης ατάραχος απαντά: «Παράδοσις του ελληνικού κλήρου αλλά και χρέος του καλού ποιμένος είναι να παραμείνη με το ποίμνιόν του». Στις 27 Αυγούστου γίνεται η πρώτη εμφάνιση Τούρκων «τσετών» (=ατάκτων) υπό τον Κιορ (=μονόφθαλμος) Μπεχλιβάν στη Σμύρνη. Τρομοκρατία απλώνεται στην πόλη. Τα πλήθη συρρέουν στη Μητρόπολη. Ο Χρυσόστομος, βοηθούμενος από τον αδελφό του Ευγένιο, κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει. Την επομένη τελεί λειτουργία στην Αγία Φωτεινή. Είναι κάτωχρος από τη νηστεία και την αγρύπνια. Όταν όμως βγαίνει στην Ωραία Πύλη γονατίζει και προσεύχεται σαν ταπεινός λευίτης και εγείρεται ως άγιος. Είναι το τελευταίο κήρυγμά του «Η Θεία Πρόνοια, λέγει, δοκιμάζει την πίστιν μας και το θάρρος μας και την υπομονή μας την ώραν αυτήν. Αλλ’ ο Θεός δεν εγκαταλείπει τους χριστιανούς. Εις τας τρικυμίας αναφαίνεται ο καλός ναυτικός και εις τας δοκιμασίας ο καλός Χριστιανός. Προσεύχεσθε και θα παρέλθη το ποτήριον τούτο. Θα ίδωμεν πάλιν καλάς ημέρας και θα ευλογήσωμεν τον Θεόν. Θαρρείτε ως εμπρέπει εις καλούς χριστιανούς».

성녀 스콜라스티카 (+543년) Saint Scholastica. 기념일: 10 월. [Korean].

성녀 스콜라스티카 (+543년) Saint Scholastica. 기념일: 10 월. [Korean].

스콜라스티카 (St Scholastica) (480년 – 543년) 는 베네딕토 수녀회의 초대 수녀원장이며 누르시아의 베네딕토의 여동생이다.

스콜라스티카는 베네딕토의 쌍둥이 누이동생으로 480년경 이탈리아 노르치아에서 태어났다. 어렸을 때 이미 그녀는 자신의 삶을 하느님에게 바치기로 결심했다. 일찍부터 수비아코의 수녀원에 들어가 생활했으며 나중에는 몬테카시노 기슭의 푸마롤라에서 수도생활을 했다. 성녀에 대해서 알려진 몇 안되는 사실은 성 그레고리오의 《성인전》에 나오는 것인데, 그레고리오는 베네딕토의 생애에 대해서 기록하면서 그의 신성함을 증명하는 많은 기적적인 사건들을 설명하고 있다. 스콜라스티카와 베네딕토는 두 수도원의 가운데 있는 한 집에서 정기적으로 만났다. 마지막 만남이 있던 날 스콜라스티카는 수도원으로 돌아가려는 오빠에게 밤새워 영적인 문제에 대해서 이야기를 나누자고 했으나 베네딕토는 수도원의 규율을 어길 수 없어 돌아가려고 했다. 스콜라스티카가 기도를 올리자 하느님은 그녀의 기도를 들어주어 갑자기 무서운 폭풍이 몰아치게 하여 베네딕토는 밤새 그 집에 머물러 있을 수밖에 없었다. 베네딕토가 몬테카시노의 수도원으로 돌아간 며칠 뒤 베네딕토는 스콜라스티카의 영혼이 비둘기 형태로 하늘로 올라가는 것을 보았다.

http://koreaofmyheart.wordpress.com

KOREA OF MY HEART - ORTHODOX KOREA

Άγιος Νέος Οσιομάρτυς Προκόπιος της Βάρνας Βουλγαρίας. Ημέρα Μνήμης: 25 Ιουνίου.

Άγιος Νέος Οσιομάρτυς Προκόπιος της Βάρνας Βουλγαρίας. Ημέρα Μνήμης: 25 Ιουνίου.

Ο Νεομάρτυρας Προκόπιος, καταγόταν από χωριό που ήταν κοντά στη Βάρνα, και από γονείς ευσεβείς.

Σε ηλικία 20 χρονών, πήγε στο Άγιο Όρος και μόνασε στη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, υποτακτικός στον γέροντα Διονύσιο. Σαν μοναχός, διακρίθηκε για τις μοναχικές του αρετές. Αργότερα, εγκατέλειψε τη μοναχική ζωή, έφθασε στη Σμύρνη και βρισκόμενος σε απόγνωση, εξισλαμίστηκε.

Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Χαράλαμπος Μιχαηλίδης εκ Λουρουτζίνας Κύπρου. Ημέρα Μνήμης: 24 Σεπτεμβρίου.

Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Χαράλαμπος Μιχαηλίδης εκ Λουρουτζίνας Κύπρου. Ημέρα Μνήμης: 24 Σεπτεμβρίου.

Οι δύσκολες συνθήκες ζωής τών χρόνων της Τουρκοκρατίας συνέτειναν ώστε πολλοί Έλληνες κάτοικοι της Κύπρου να προσχωρήσουν στο Ισλάμ για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Σε αρκετές περιπτώσεις η προσχώρηση αυτή ήταν εικονική και οι νεοφώτιστοι μουσουλμάνοι, ενώ δήλωναν δημόσια πίστη στον Μωάμεθ, στα κρυφά παρέμεναν Χριστιανοί. Δυστυχώς, με την πάροδο του χρόνου οι απόγονοι πολλών από τους εξισλαμισθέντες εκτουρκίσθηκαν και χάθηκαν οριστικά για τον Ελληνισμό. Ωστόσο, αρκετοί Λινομβάμβακοι, όπως αποκαλούνταν στην Κύπρο οι Κρυπτοχριστιανοί, παρομοιαζόμενοι με ύφασμα που έχει δύο όψεις, μία από λινάρι και μία από βαμβάκι, εξακολούθησαν να βιώνουν τις τραγικές καταστάσεις που δημιουργούσε η διπλή θρησκευτική ιδιότητά τους, μέχρι τα πρώτα χρόνια της Αγγλοκρατίας, οπότε επετράπη η ελεύθερη άσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων των κατοίκων και αρκετοί φανερώθηκαν ως Χριστιανοί. Αντιμέτωπη με την εξέλιξη αυτή, η τουρκική μειονότητα του νησιού αντέδρασε και επεδίωξε να αφομοιώσει τους Λινοβάμβακους με την ίδρυση σχολείων και την ανέγερση τζαμιών στα κρυπτοχριστιακά χωριά. Συνέπεια της δράσης αυτής, ήταν να ασκηθεί κλίμα τρομοκρατίας ανάμεσά τους, με αποτέλεσμα αρκετοί από αυτούς να επιλέξουν να παραμείνουν στην αποκρυφία και κατά την περίοδο των πρώτων χρόνων της Αγγλοκρατίας. Σε αυτό συνέτεινε επίσης ο φόβος που ένιωθαν από επικείμενη τιμωρία τους για εγκατάλειψη του Ισλάμ, σε περίπτωση επανόδου του νησιού στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Βασίλειος. Ημέρα Μνήμης: 4 Μαΐου.

Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Βασίλειος. Ημέρα Μνήμης: 4 Μαΐου.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Βασίλειος γεννήθηκε στην ευλογημένη από τον Θεόν επαρχία της Χελμ, στο χω­ρίον Τερατίν κατά τα τέλη του 19ου αιώνος. Κατήγετο από την περιφανή ορθόδοξη οικογένεια των Μαρτίς, ο πατέρας του Αλέξανδρος ήταν δικαστής και με­τά έγινε ιερεύς. Ο νεαρός Βασίλειος μεγάλωνε σε ορ­θόδοξη ευλαβική ατμόσφαιρα και μαθήτευσε στην ιε­ρατική Σχολή της Χελμ. 

Μετά την αποφοίτησή του, ενυμφεύθη και σε ηλι­κία 26 ετών εισήλθε στην ιερωσύνη. Κατόπιν εστάλη υπό της εκκλησιαστικής του αρχής ως ιεραπόστολος στην Αλάσκα και εκεί προσέφερε τις ιερατικές του υπηρεσίες, λειτουργών προπαντός στα νησιά Αφογκνάκ και Κόντιακ. Εκτελούσε τα ιερατικά του καθή­κοντα με μόχθο και αφοσίωσι, και, διατελών υπό την πνευματική δικαιοδοσία της Ρωσσικής Εκκλησίας, λειτουργούσε κατά διαστήματα στην Πενσυλβανία της Αμερικής και στον Καναδά.

Άγιος Προκόπιος ο εν Σάζαβα (Sázava) Βοημίας. Ημέρα Μνήμης: 16 Σεπτεμβρίου.

Άγιος Προκόπιος ο εν Σάζαβα (Sázava) Βοημίας. Ημέρα Μνήμης: 16 Σεπτεμβρίου.

Ο Άγιος Προκόπιος γεννήθηκε στο Χοτούν της Βοημίας το 987 μ.Χ. Διδάχθηκε τα σλάβικα γράμματα στην Πράγα, όπου κατόπιν ως έγγαμος ιερεύς, ζούσε βίο εγκρατή και έντιμο, υπηρετώντας με πολλή αφοσίωση στον ναό του Θεού. Φλεγόμενος όμως από την αγάπη του Χριστού, απαρνήθηκε κάθε γήινο δεσμό και έλαβε το μοναχικό σχήμα στη μονή των Βενεδικτίνων στο Πρεμνών.

Μετά από λίγον καιρό επέστρεψε στην πατρίδα του και έστησε την ησυχαστική του παλαίστρα επάνω από τις όχθες του ποταμού Σάζαβα, σ'ένα έρημο σπήλαιο που μέχρι τότε ήταν άντρο δαιμόνων.

Ο Όσιος επιθυμούσε να παραμείνει άγνωστος, μακριά από τον κόσμο, αλλά η φήμη του σύντομα διαδόθηκε στην περιοχή και ο λαός άρχισε καθημερινώς να συρρέει στο απρόσιτο καταφύγιό του. Οι πλήρεις χάριτος λόγοι του έπεφταν σαν ευεργετική δροσιά στις πονεμένες και κουρασμένες ψυχές των ανθρώπων, οι οποίοι με αναπτερωμένο το πνεύμα αναζητούσαν τον Θεό.

Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Ζαχαρίας ο εν Προύσση. Ημέρα Μνήμης: 28 Μαΐου.

Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Ζαχαρίας ο εν Προύσση. Ημέρα Μνήμης: 28 Μαΐου.

Ο Άγιος Ζαχαρίας ήταν ιερέας μιας ενορίας της Προύσσας, στην Βιθυνία. Η άμετρη κατανάλωση οίνου τού είχε γίνει οικτρός εθισμός, και μία νύχτα που ήταν μεθυσμένος έφθασε στο σημείο να απαρνηθεί τον Χριστιανισμό και να ασπασθεί την μουσουλμανική θρησκεία.

Μόλις συνήλθε, συνειδητοποίησε την βαρύτητα του αμαρτήματός του και άρχισε να τρέφει την επιθυμία να καθαρθεί δια του αίματος.

Άγιος Μουρεντὰχ ή Μουρντὰχ (Murtgah) πρώτος ᾿Επίσκοπος Κιλάλας (Killala) και ιδρυτής του ᾿Ινισμάραιη (Innismurray) εν Ιρλανδία. Ημέρα Μνήμης: 12 Αυγούστου.

Άγιος Μουρεντὰχ ή Μουρντὰχ (Murtgah) πρώτος ᾿Επίσκοπος Κιλάλας (Killala) και ιδρυτής του ᾿Ινισμάραιη (Innismurray) εν Ιρλανδία. Ημέρα Μνήμης: 12 Αυγούστου.

Ο Άγιος Μουρεντάχ επίσης γνωστός ως Μουρντάχ ήταν ο ιδρυτής και επίσκοπος της Κιλάλας, Ιρλανδίας τον 6ο αιώνα.

Ο Άγιος Μουρεντάχ ήταν υποτακτκός του φωτιστού της Ιρλανδίας Αγίου Πατρικίου (τιμάται 17 Μαρτίου), χειροτονήθηκε επίσκοπος και τοποθετήθηκε στην Εκκλησία της Κιλάλας από τον Άγιο Πατρίκιο το 442 ή το 443. Κάποιες παραδόσεις αναφέρουν τον Άγιο Μουρεντάχ ως μέλος της οικογένειας του Αγίου Πατρικίου.

Συνδέθηκε με την βασιλική οικογένεια του βασιλιά Lóegaire mac Néill. Φέρεται ότι συναντήθηκε και με τον Άγιο Κολούμπα (τιμάται 9 Ιουνίου) το έτος 575, σε μια πόλη που ονομάζεται Ballysadare. Πιθανώς παραιτήθηκε μετά από λίγα χρόνια και αποχώρησε σε ένα νησί κοντά στην ακτή του Σλίγκο (Sligo) στο κόλπο του Ντόνεγκαλ (Donegal).

Το ακατοίκητο νησί Ίνισμάραιη (Inishmurray), φέρει το όνομά του. Είναι ο προστάτης της μονής που ήταν στο νησί. Κοιμήηηκε εκεί οσιακά ως ερημίτης και η μνήμη του τιμάται στις 12 Αυγούστου.

Αγία Βαλδερούδη (Waltrude) της Μονς (Mons) Βελγίου. Ημέρα Μνήμης: 9 Απριλίου.

Αγία Βαλδερούδη (Waltrude) της Μονς (Mons) Βελγίου. Ημέρα Μνήμης: 9 Απριλίου.

Η Αγία Βαλδερούδη γεννήθηκε το 612 μ.Χ. και ήταν κόρη της Αγίας Μπερτίλλης (τιμάται 5 Νοεμβρίου) και του Αγίου Βαλβέρτου της Αινώ (τιμάται 11 Μαΐου). Αδελφή της Αγίας Αλδεγούνδης η οποία ήταν ηγουμένη στο Μωμπέζ της Γαλλίας και αργότερα έζησε ως ερημίτισσα (τιμάται 30 Ιανουαρίου). Παντρεμένη με τον Άγιο Βικέντιο της Αινώ (τιμάται 14 Ιουλίου και 20 Σεπτεμβρίου) κόμης της Αινώ στην αυλή του βασιλιά Δαγοβέρτου.

Αγία Βέρθα (Bertha) του Μπίγκεν (Bingen) της Γερμανίας. Ημέρα Μνήμης: 15 Μαΐου.

Αγία Βέρθα (Bertha) του Μπίγκεν (Bingen) της Γερμανίας. Ημέρα Μνήμης: 15 Μαΐου.

Ήταν συγγενής με τους δούκες της Λωρραίνης και είχε μεγάλη περιουσία γύρω από τον ποταμό Ρήνο. Παντρεύτηκε ένα παγανιστή που όταν αυτός σκοτώθηκε σσε μα μάχη, αφοσιώθηκε στην ανατροφή του γιου της Άγιου Ρούπερτ (τιμάται 15 Μαΐου) σαν χριστιανού. Ίδρυσε πολλά άσυλα για τους φτωχούς και μετά από μια επίσκεψη της στη Ρώμη, έδωσε όλα τα υπάρχοντά τους και έγιναν ασκητές κοντά στο Μπίνγκεν της Γερμανίας. Όταν ο Αγιος Ρούπερτ πέθανε στα είκοσι του χρόνια, αυτή πέρασε τα υπόλοιπα είκοσι πέντε χρόνια της ζωής της εκεί. Κοιμήθηκε οσιακά το 757 μ.Χ.

Αγία Βέρθα (Bertha) της Αρτουά (Artois). Ημέρα Μνήμης: 4 Ιουλίου.

Αγία Βέρθα (Bertha) της Αρτουά (Artois). Ημέρα Μνήμης: 4 Ιουλίου.

Η Αγία Βέρθα ήταν κόρη του κόμη Ριγοβέρτου, Μαγιορδόμου του Παλατιού κάτω από τον βασιλιά Κλόβις Β'. Η μητέρα της Ουρσάνα ήταν η κόρη του βασιλιά του Kent στην Αγγλία.

Στην ηλικία των είκοσι η Αγία Βέρθα παντρεύτηκε τον Ζιγεφρείδο, έναν ευγενή που σχετιζόταν με τον βασιλιά. Όταν ο σύζυγός της πέθανε το 672, μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια γάμου και έχοντας φέρει στον κόσμο πέντε κόρες, η Αγία Βέρθα αποφάσισε να ακολουθήσει το μοναχικό βίο. Κατά το έτος 682 ή 685 η Αγία Βέρθα ίδρυσε ένα μοναστήρι στην Αρτουά. Αποσύρθηκε εκεί με τις δύο μεγαλύτερες κόρες της, την Δεοτίλα και την Γερτρούδη. Αργότερα, η κόρη της, η Δεοτίλα, την διαδέχθηκε στην ηγουμενία, όταν η Αγία Μπέρθα αποσύρθηκε για να ζήσει ως ερημήτρια σε πλήρη απομόνωση, αφιερωμένη αποκλειστικά στην προσευχή. Η Αγία Βέρθα κοιμήθηκε οσιακά σε προχωρημένη ηλικία στις 4 Ιουλίου, 725. Η μνήμη της τιμάται στις 4 Ιουλίου.

Δύο κτίρια που είχε ανεγείρει η Αγία Βέρθα γκρεμίστηκαν, αλλά ένας Άγγελος Κυρίου σε ένα όραμα την οδήγησε σε ένα άλλο σημείο και εκεί, μετά από πολλές δυσκολίες, χτίστηκε ένα γυναικείο μοναστήρι, στο οποίο έζησε μαζί με τις δύο μεγαλύτερες κόρες της, Δεοτίλα και Γερτρούδη και έγινε η πρώτη του ηγουμένη.

Μία παράδοση αναφέρει πως η κόρη της Γερτρούδη διωκόταν από έναν ευγενή ονόματι Ρογέρο, ο οποίος επιθυμούσε να τη παντρευτεί με βία, αλλά σώθηκε από τις βίαιες προθέσεις του με το θάρρος και τις προσευχές της Αγίας Βέρθας και την ακλόνητη εμπιστοσύνη τους στο Θεό.

Άγιος Σολομών Βασιλεύς των Βρετόνων. Ημέρα Μνήμης: 26 Ιουνίου.

Άγιος Σολομών Βασιλεύς των Βρετόνων. Ημέρα Μνήμης: 26 Ιουνίου.

Το Βασίλειο της Βρετάνης ήταν μια πρόσκαιρη οντότητα της βρετονικής ιστορίας που γεννήθηκε το 851 με τις διεκδικήσεις του Ερισπόη, κι έπειτα του Αγίου Σολομώντα, προτού βυθιστεί σε μια περίοδο ταραχών λόγω της διαμάχης για την διαδοχή στην οποία πήραν μέρος οι δολοφόνοι του Αγίου Σολομώντα, Γκουρουάν και Πασκουετέν. Ο αδερφός του Πασκουετέν, Αλαίν Α΄, γνωστός ως ο Μέγας, ήταν και ο τελευταίος μονάρχης που έφερε τον τίτλο του βασιλιά. Με τον θάνατό του, το 907, ξεκίνησε η περίοδος του Δουκάτου της Βρετάνης, ανεξάρτητου Κράτους μέχρι την ένωσή του με την Γαλλία το 1532.

Ένα σύνολο μικρών βασιλείων έως τα τέλη του 8ου αιώνα, η Βρετάνη κυριεύτηκε για πρώτη φορά από τον φραγκικό στρατό στη διάρκεια της βασιλείας του Καρλομάγνου, δίχως επιτυχία. Αρκετές παρόμοιες εκστρατείες διεξήχθησαν από το 801 ως το 837, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να ειρηνοποιήσουν οριστικά την περιοχή. Ώστε να καταφέρει να εισάγει την Βρετάνη εντός της σφαίρας επιρροής της Αυτοκρατορίας, ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής όρισε τον Νομινόη, Βρετόνο ευγενή, ως επικεφαλής του κράτους. Λαμβάνοντας τον τίτλο του missus imperatoris από τον αυτοκράτορα, ανέλαβε την διοίκηση της επαρχίας στο όνομα του τελευταίου.

Άγιος Ιουδικαήλ (Judicael) βασιλεύς των Βρετόνων. Ημέρα Μνήμης: 16 Δεκεμβρίου.

Άγιος Ιουδικαήλ (Judicael) βασιλεύς των Βρετόνων. Ημέρα Μνήμης: 16 Δεκεμβρίου.

Ο Άγιος Ιουδικαήλ γεννήθηκε το 590 μ.Χ. στη Βρετάνη και ήταν γιος του βασιλιά της Δαμνονίας, ενός βασιλείου της Βρετάνης. Ανέβηκε στο θρόνο το 632. Το 636, ο Άγιος Ελίγιος (τιμάται 1η Δεκεμβρίου) ο οποίος ήταν Επίσκοπος Νογιόν (Noyon) και σύμβουλος του Δαγοβέρτου Α'  τον κάλεσε να συναντηθούν στην πόλη Κλισί (Clichy), κοντά στο Παρίσι, προκειμένου να υπογράψουν με τον Δαγοβέρτο Α' συνθήκη ειρήνης μεταξύ των Βρετόνων και των Φράγκων και να βάλουν έτσι τέρμα σε μια διαμάχη ετών.

Δύο χρόνια αργότερα παραιτήθηκε από το θρόνο του και έγινε μοναχός τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής του. Αποσύρθηκε στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Γκαέλ που είχε ιδρύσει ο Άγιος Μεν/Mèen (τιμάται 21 Ιουνίου). Κοιμήθηκε οσιακά το 658 μ.Χ. και θάφτηκε δίπλα στον Άγιο Μεν.

Ο Άγιος Ιουδικαήλ κυβέρνησε το βασίλειό του με αγάπη και σοφία και ήταν αγαπητός στο λαό του.

Ο μεγαλύτερος γιός και διάδοχός του Άγιος Judocus/Judoc (τιμάται 13 Δεκεμβρίου και 9 Ιανουαρίου η μετακομιδή των Ιερών Λειψάνων του) αρνήθηκε να ανέβει στο θρόνο και αποσύρθηκε και αυτός σε μοναστήρι και αργότερα έζησε σαν ερημίτης. Τον Άγιο Ιουδικαήλ τον διαδέχτηκε τελικά ο γιός του Αλαίν Β' (Alain II) γνωστός και ως Αλαίν ο Ψηλός (Alan Hir).

Ο Άγιος Ιουδικαήλ είχε και τρίτο γιο τον Άγιο Βίνοκο/Winnoc (τιμάται 6 Νοεμβρίου και 18 Σεπτεμβρίου ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του) ο οποίος και αυτός ακολούθηκε τον μοναχικό βίο στην Ιερά Μονή του Αγίου Ομήρου ή Αυδομάρου/
Audomar/Omer, Επισκόπου Θερουάνης (τιμάται 9 Σεπτεμβρίου).