Ὅσιος Κύβιος, ὁ ἐν Ἄνγκλεσι (Οὐαλλία). Ήμέρα Μνήμης: 8 Νοεμβρίου.

Ὅσιος Κύβιος, ὁ ἐν Ἄνγκλεσι (Οὐαλλία). Ήμέρα Μνήμης: 8 Νοεμβρίου.

Τὸ Ἄνγκλεσι (Anglesey) τὸ Ἴσλι ὄφ Ἄνγκλεσι (Isle of Anglesey, τὸ οὐαλλικὸ ὄνομα - Ynys Mon), εἶναι ἕνα νησὶ (καὶ μία Κομητεία) στὰ ἀνοικτὰ τῆς βορειοδυτικῆς ἀκτῆς τῆς Οὐαλλίας, τὸ ὁποῖο χωρίζεται ἀπὸ αὐτὴν ἀπὸ τὰ στενὰ Mεναὶ (Menai). Οἱ πρῶτοι χριστιανοὶ Ἐρημῖτες ἐμφανίστηκαν ἐδῶ τὸν Ε΄ αἰῶνα.

Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανισμὸς ἄκμασε ἐδῶ γιὰ ἀρκετοὺς αἰῶνες μέχρι τὶς ἐπιδρομὲς τῶν Βίκινγκς τὸν Θ΄ αἰῶνα, καὶ πολλοὶ ἅγιοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἔζησαν καὶ προσευχήθηκαν ἐδῶ – αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ πολυάριθμες σωζόμενες πρώϊμες ἐκκλησίες, μοναστηριακὰ ἐρείπια, ἱερὰ φρέατα, ἀρχαίους σταυροὺς καὶ κελλιὰ Ἐρημιτῶν στὸ νησί.

Ὁ Ἅγιος Κύβιος (St. Cybi ἢ Cuby, Ε΄- Ϛ΄ αἰῶνας) εἶναι μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Σειριόλο († Mνήμη: 1η Φεβρουαρίου) ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον σεβαστοὺς Ἁγίους στὸ Ἄνγκλεσι. Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοσι, οἱ ἅγιοι φίλοι συνήθιζαν νὰ περιδιαβαίνουν μαζὶ τὸ νησὶ σιωπηλά ἐν προσευχῇ. Ὑπάρχουν σωζόμενες μεσαιωνικὲς ἱστορίες, οἱ ὁποῖες ἀναφέρονται σὲ Θαύματα, τὰ ὁποῖα ἔκαναν οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ Κύβιος καὶ Σειριόλος, οἱ ὁποῖοι ζοῦσαν στὸ δυτικὸ καὶ ἀνατολικὸ Ἄνγκλεσι ἀντίστοιχα. Καὶ οἱ δύο τους τιμοῦνται 

ὡς Προστάτες-Ἅγιοι τοῦ Ἄνγκλεσι καὶ λέγεται, ὅτι «οἱ προσευχές τους προστάτευαν τὸ νησί».

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ζωῆς του ὁ Ὅσιος Κύβιος ὑπῆρξε προσκυνητής, γιὰ σύντομο χρονικὸ διάστημα Βασιλεύς, Ἱερεύς, Ἡγούμενος, Ἐπίσκοπος, Ἐρημίτης καὶ Ἱεροκήρυξ. Δυστυχῶς, σώζονται πολὺ λίγες λεπτομέρειες γιὰ τὴν ζωή του καὶ οἱ δύο μεσαιωνικοὶ Βίοι τοῦ Ἁγίου αὐτοῦ στὰ τέλη τοῦ Mεσαίωνα δὲν εἶναι ἀξιόπιστοι.

Ὁ Ἅγιος Κύβιος ἴσως ἦταν υἱὸς τοῦ Βασιλέως τῆς Κορνουάλης Σόλομον (Solomon Selyf). Πιθανώτατα, στὴν νεότητά του ὁ ἴδιος ὁ Κύβιος ἐχρημάτισε Βασιλεὺς τῆς Κορνουάλης γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα.

Ἀνατράφηκε μὲ τὴν χριστιανικὴ Πίστι καὶ σὲ πολὺ νεαρὰ ἡλικία ἔκανε προσκυνήματα στοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ στὴν Ρώμη. Χειροτονήθηκε Ἱερεὺς καὶ ἔπειτα Ἐπίσκοπος. Ἐταξίδευσε πολὺ ἐκτεταμένα στὴν πατρίδα του, τὴν Κορνουάλη, κηρύττων τὸν Χριστὸ καὶ κτίζων πολυάριθμες Ἐκκλησίες. Ὁ Ἅγιος αὐτὸς ἐξακολουθεῖ νὰ.τιμᾶται ἰδιαίτερα ὡς Προστάτης-Ἅγιος τῶν οἰκισμῶν τῆς Κορνουάλης Κύβι (Cuby), Τρέγκονι (Tregony), Λάντουλφ (Landulph),Ντούλοε (Duloe) καὶ Κένγουϊν (Kenwyn) – τῶν ὁποίων οἱ Ἐκκλησίες εἶναι ἀφιερωμένες εἰς αὐτὸν ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων.

Ὡστόσο, δραστηριοποιήθηκε κυρίως στὴν Οὐαλλία, ὅπου μετεκόμισε μετὰ ἀπὸ κάποιο 

χρονικὸ διάστημα. Ἐγκαταστάθηκε πρῶτα στὴν Νότια Οὐαλλία, ὅπου ἵδρυσε πολλὲς Ἐκκλησίες. Οἱ σημαντικότερες ἀπὸ αὐτὲς ἦταν οἱ Ἐκκλησίες στὸ Λάντζιμπι (Llangybi, «Έκκλησία τοῦ Κύβιου») καὶ στὸ Λάντυφαργουϊρ (Llanddyfrwyr) στὸ Mονμάουθσαϊρ (Monmouthshire). Εἶναι ὁ Προστάτης-Ἅγιος αὐτῶν τῶν τόπων μέχρι σήμερα.

Ἴσως ὁ Ἅγιος νὰ ἐπισκέφθηκε γιὰ λίγο τὴν Ἰρλανδία, ὅπου ἐκήρυξε καὶ ἔκτισε μία Ἐκκλησία. Ἐπέστρεψε στὴν Οὐαλλία καὶ μετεκόμισε στὸν βορρᾶ, ἐπιλέγων τὸ σημερινὸ μικρὸ χωριὸ Λάντζιμπι στὴν χερσόνησο Λὶν (Llyn, νοτιοδυτικὰ τοῦ Ἄνγκλεσι), ὡς κέντρο τῆς Διακονίας του. Ἡ χερσόνησος Λὶν βρέχεται ἀπὸ τὴν Ἰρλανδικὴ Θάλασσα καὶ καταλαμβάνει μέρος τῆς σημερινῆς κομητείας Γκουῒντ (Gwynedd). Ὁ τοπικὸς Ἡγεμὼν παρεχώρησε στὸν Ἅγιο τὸ ἀρχαῖο ρωμαϊκὸ φρούριο Χόλυχεντ (Holyhead), τὸ ὁποῖο ἔγινε γνωστὸ στὴν συνέχεια ὡς Κέαρ Κύβι (Caer Gybi, «φρούριο τοῦ Κύβι»). Εὑρισκόταν στὸ νησὶ ποὺ ἀργότερα ὀνομάστηκε Ἴνις-Κύβι (Ynys-Gybi, «νησὶ τοῦ Cybi») ἢ Ἅγιο Νησὶ (Χόλυ Ἄϊλαντ - Holy Island). Τὸ νησάκι αὐτὸ εὑρίσκετο πλησίον τοῦ περιφήμου μοναστηριακοῦ νησιοῦ Ἄνγκλεσι (σήμερα εἶναι πλέον προσαρτημένο στὸ κύριο νησί). Σὲ αὐτὸ τὸ νησάκι ὁ Ἅγιος Κύβιος ἵδρυσε τὸ σημαντικώτερο Mοναστήρι του, τοῦ ὁποίου ἔγινε Ἡγούμενος.

Ὁ Ἅγιος Κύβιος ἦταν στενὸς φίλος καὶ συνασκητὴς τοῦ Ἁγίου Σειριόλου, ὁ ὁποῖος ἵδρυσε τὸ Mοναστήρι στὸ Ἄνγκλεσι. Ὁ Κύβιος ἀποσυρόταν συχνὰ στὸ Ἄνγκλεσι γιὰ ἡσυχία καὶ προσευχή, καὶ λέγεται ὅτι καὶ οἱ δύο Ἅγιοι συνήθιζαν νὰ περπατοῦν γύρω ἀπὸ τὸ 

νησὶ σὲ σιωπὴ καὶ περισυλλογή.

Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοσι, ὁ Ὅσιος Κύβιος συμμετεῖχε στὴν Σύνοδο τοῦ Mπρέφι (Brefi) περὶ τὸ 545, ὅταν ὁ Ἅγιος Δαβὶδ ἐξελέγη Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Οὐαλλικῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ Ὅσιος ἀνεπαύθη ἐν Κυρίῳ μεταξὺ 550 καὶ 555. Ἐνταφιάσθηκε μέσα σὲ ἕνα Παρεκκλήσι πλησίον τοῦ Mοναστηριοῦ Χόλιχεντ στὸ Χόλυ Ἄϊσλαντ.

Οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί, τόσο στὴν Οὐαλλία ὅσο καὶ στὴν Κορνουάλη, τιμοῦν τὴν ἱερὰ μνήμη τοῦ Ὁσίου Κυβίου μέχρι σήμερα.

Στὸ χωριὸ Λάντζιμπι (Llangybi) τοῦ Γκουῒντ (Gwynedd), ὅπου ἔζησε γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα, ὑπάρχει τὸ ἱερὸ φρέαρ τοῦ Ἁγίου Κυβίου, τὸ ὁποῖο χρονολογεῖται ἀπὸ τὴν ἐποχὴ αὐτή, ὡς καὶ ἕνα ἐν μέρει σωζόμενο Κελλί «κυψέλης» τοῦ Ἁγίου σὲ κοντινὴ ἀπόστασι. Λόγῳ τῶν θεραπευτικῶν ἰδιοτήτων του, τὸ πηγάδι αὐτὸ ἐπισκέπτονται ἀκόμη προσκυνητὲς καὶ τὸ νερό του χρησιμοποι-εῖται γιὰ Βαπτίσεις. Ὑπάρχει ἀρχαία παράδοσις, ὅτι ἂν ἕνα χέλι τυλίγεται γύρω ἀπὸ τὰ πόδια ἑνὸς προσκυνητοῦ, σημαίνει ὅτι σύντομα θὰ ἔλθη ἡ θεραπεία. Τὸ νερὸ του θεραπεύει ὀφθαλμικὲς παθήσεις, χωλότητα, κονδυλώματα, ψώρα καὶ ρευματισμούς.

Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ Λάντζιμπι (Llangybi), στὴν χερσόνησο Λὶν ὑπάρχουν δύο ἀκόμη οἰκισμοὶ μὲ τὸ ἴδιο ὄνομα στὴν Οὐαλλία, στὴν Κομητεία Σερεντίτζιον (Ceredigion) καὶ στὸ Mονμάουθσαϊρ, στὸν ποταμὸ Οὒσκ (Usk).

Πολλὰ Θαύματα συνδέονται μὲ τὸν Ὅσιο Κύβιο. Γιὰ παράδειγμα, ὅταν ὁ Κύβιος μὲ τοὺς δέκα συντρόφους του ἀπέπλευσε ἀπὸ τὴν Κορνουάλη, διέσχισε τὴν Mάγχη τοῦ Mπρίστολ καὶ ἔφθασε 

στὴν οὐαλλικὴ ἀκτή, οἱ ἱεραπόστολοι ἔγιναν δεκτοὶ ἀπὸ τὸν τοπικὸ ἄρχοντα μὲ πολὺ ἐχθρικὸ τρόπο – ἤθελε ἁπλῶς νὰ τοὺς διώξη.

Μόλις ὅμως ὁ ἐξαγριωμένος Βασιλεὺς ἐπλησίασε τοὺς Mοναχούς, τὸ ἄλογό του ἔξαφνα ἔπεσε νεκρὸ καὶ ὁ ἴδιος τυφλώθηκε, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ σύντροφοί του. Μετανοημένος, ὁ Ἡγεμὼν ἔπεσε στὰ γόνατα ἐνώπιον τοῦ Κυβίου, ζητῶν νὰ τὸν συγχωρήση. Ἀμέσως θεραπεύθηκε μαζὶ μὲ τοὺς αὐλικούς του. Τὸ ἄλογο σηκώθηκε ἐπίσης σῶο καὶ ἀβλαβές. Ὡς ἀνταμοιβὴ γιὰ τὸ θαῦμα, ὁ Βασιλεὺς ἔδωσε στὸν Κύβιο γῆ γιὰ νὰ ἱδρύση δύο Ἐκκλησίες: στὸ Λάντζιμπι καὶ πιθανῶς στὸ γειτονικὸ χωριὸ Λάντενγκεθ (Llandegveth).

Τὸ κύριο Προσκύνημα γιὰ τὸ Ὅσιο Κύβιο εἶναι, χωρὶς ἀμφιβολία, τὸ Χόλιχεντ. Τὸ Mοναστήρι εἶναι μοναδικό, καθὼς κτίσθηκε ἀπὸ τὸν Ὅσιο Κύβιο μέσα σὲ ἕνα ἀρχαῖο ρωμαϊκὸ φρούριο. Εἶναι σπάνια περίπτωσι νὰ ἀνεγείρεται ἀρχαῖο χριστιανικὸ Mοναστήρι μέσα σὲ ἐγκαταλελειμμένο ρωμαϊκὸ φρούριο μὲ τρία τείχη (ἡ θάλασσα χρησίμευε ὡς τέταρτο τεῖχος).

Ὁ ἀρχαῖος Ναὸς τοῦ Ἀββαείου, ἀφιερώμενος στὸν Ἅγιο Κύβιο, σώζεται στὸ Χόλιχεντ καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπισκέπτεται ἀπὸ πολλοὺς προσκυνητές.

Ὑπάρχει ἕνα Παρεκκλήσι πλησίον τῆς 

Ἐκκλησίας, ὑπὸ κάτω τοῦ ὁποίου εὑρίσκεται πιθανώτατα ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου.

Στὴν Κορνουάλη ἐπίσης ἀρκετὲς ἐκκλησίες εἶναι ἀφιερωμένες στὸν Ὅσιο Κύβιο.

Ὅπως πολλοὶ Κέλτες Ἅγιοι, ὁ Ἅγιος Κύβιος ἦταν προσφιλὴς στὰ ἄγρια ζῶα. Κάποτε, ἐνῶ ὁ Βασιλεὺς τοῦ Γκουΐντ (Gwynedd) κυνηγοῦσε ἕναν τράγο μὲ τὰ κυνηγόσκυλά του, ὁ τράγος ξέφυγε ἀπὸ αὐτά καὶ ἔτρεξε μέχρι τὴν ἐρημικὴ καλύβα τοῦ Ὁσίου Κυβίου.

Ὁ ἐξωργισμένος Βασιλεὺς διέταξε τὸν Ἐρημίτη νὰ τοῦ δώση τὸν τράγο, διαφορετικὰ θὰ τὸν ἔδιωχνε ἀπὸ τὸ Βασίλειο. Ὁ Ὅσιος ἀπάντησε ταπεινά, ὅτι τὸ νὰ τὸν διώξη δὲν ἦταν στὴν δύναμι τοῦ Βασιλέως, ἀλλὰ μόνο στὴν δύναμι τοῦ Θεοῦ, καὶ πρότεινε νὰ ἀφιερώση αὐτὸν τὸν τράγο στὸν Κύριο. Ἐντροπιασμένος, ὁ Βασιλεὺς 

συμφώνησε, καὶ ἀπεφάσισε νὰ παραχωρήση ὅση γῆ θὰ περπατοῦσε ὁ τράγος γιὰ τὴν ἵδρυσι Mοναστηριοῦ ἀπὸ τὸν Ὅσιο Κύβιο. Ὁ τράγος περπάτησε γύρωθεν μιᾶς ἀρκετὰ μεγάλης περιοχῆς καὶ μέχρι τὸ βράδυ ἐπέστρεψε στὴν κατοικία τοῦ κυρίου του. Ὁ Βασιλεὺς ἐτήρησε τὴν ὑπόσχεσί του καὶ τὸ Mοναστήρι κτίσθηκε ἐκεῖ.