Ἅγιος Μεδάρδος, Ἐπίσκοπος Νοβιομάγου. Ήμέρα Μνήμης: 8 Ίουνίου.

Ἅγιος Μεδάρδος, Ἐπίσκοπος Νοβιομάγου. Ήμέρα Μνήμης: 8 Ίουνίου.

Ὁ Ἅγιος Μεδάρδος ἐγεννήθηκε τὸ 470 μ.Χ. στὴ Σαλενσία, περιοχὴ τῆς Πικαρδίας τῆς Γαλλίας καὶ καταγόταν ἀπὸ εὐγενὴ οἰκογένεια. Οἱ γονεῖς του ὀνομάζονταν Νεκτάρδος καὶ Προταγία καὶ ἦταν ἀδελφὸς τοῦ Ἁγίου Γιλδάρδου, Ἐπισκόπου τῆς πόλεως Ρουὲν τῆς Γαλλίας (τιμάται 8 Ίουνίου).

Ἅγιος Ἱερομάρτυς Ἐλευθέριος Ἐπίσκοπος Τορνάκου, Φωτιστὴς τῆς βορείου Γαλατίας καὶ πολέμιος τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ήμέρα Μνήμης: 20 Φεβρουαρίου.

Ἅγιος Ἱερομάρτυς Ἐλευθέριος Ἐπίσκοπος Τορνάκου, Φωτιστὴς τῆς βορείου Γαλατίας καὶ πολέμιος τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ήμέρα Μνήμης: 20 Φεβρουαρίου.

῾Ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος (ἢ Λεΐρ, κατὰ ἀρχαίαν παράδοσιν), γεννήθηκε στὸ Τορνάκο 

(σημ. Τουρναὶ) τοῦ Βελγίου τὸ 454 (ἢ 456). 

Ὁ πατέρας του Εἰρηναῖος (Serenus) καὶ ἡ 

μητέρα του Λευκὴ (Blanda) ἦσαν εὐγενεῖς καὶ πλούσιοι.

Ὁ προπάππος του Εἰρηναῖος, ἕνας ἐκ τῶν 

πρώτων κατοίκων τοῦ Τορνάκου, οἱ ὁποῖοι 

ἀσπάσθηκαν τὸν Χριστιανισμὸ στὸ κήρυγμα τοῦ Ἁγίου Πιὰτ (τιμάται 1η Ὀκτωβρίου), ἐδώρησε ἕνα κτῆμα, στὸ ὁποῖο ἀνεγέρθη ὁ πρῶτος Ναὸς τῆς Παναγίας μας καὶ μαρτύρησε μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Ἱεραπόστολο Πιάτ.

Άγιος Ιερομάρτυς Πιάτος, Επίσκοπος Τορνάκου. Ημέρα Μνήμης: 1η Οκτωβρίου.

Άγιος Ιερομάρτυς Πιάτος, Επίσκοπος Τορνάκου. Ημέρα Μνήμης: 1η Οκτωβρίου.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Πιάτος (Πιάτ) γεννήθηκε στο Μπενεβέντο της Ιταλίας. Η παράδοση αναφέρει ότι ήταν υποτακτικός του Αγίου Διονυσίου Παρισίων (τιμάται 9 Οκτωβρίου) και χειροτονήθηκε ιερέας από αυτόν.

Άγιος Γουσταύος ο Ερημίτης. Ημέρα Μνήμης: 10 Μαρτίου.

Άγιος Γουσταύος ο Ερημίτης. Ημέρα Μνήμης: 10 Μαρτίου.

Ο Άγιος Γουσταύος (Gustav - Σουηδικά: Gustaf)) ήταν Σουηδός και γεννήθηκε το 810. Όταν ο Άγιος Ανσέριος (Ansgar) Επίσκοπος Αμβούργου - Βρέμης και Φωτιστής των Σκανδιναβών (τιμάται 3 Φεβρουαρίου) επισκέφθηκε την Σουηδία για να κηρύξει το Ευαγγέλιο, ο Άγιος Γουσταύος άκουσε το κήρυγμα του Αγίου Ανσερίου, έγινε χριστιανός και δέχθηκε το Άγιο Βάπτισμα. Λέγεται ότι ο Άγιος Γουσταύος ήταν ο πρώτος Σουηδός που βαπτίστηκε.

Άγιος Μαλαχίας ο νέος Οσιομάρτυς, ο Λίνδιος. Ημέρα Μνήμης: 29 Σεπτεμβρίου.

Άγιος Μαλαχίας ο νέος Οσιομάρτυς, ο Λίνδιος. Ημέρα Μνήμης: 29 Σεπτεμβρίου.

Ὁ Ἅγιος Ὁσιομάρτυς Μαλαχίας γεννήθηκε στὴ Λίνδο τῆς Ῥόδου, γύρω στὰ 1500. Ὁ πατέρας του ἦταν Ἱερέας καὶ ὀνομαζόταν Γεώργιος καὶ ἡ μητέρα του Χριστῖνα. Σὲ νεαρὴ ἡλικία, φλεγόμενος ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό, ἔγινε μοναχός. Ὁ συντάκτης τοῦ μαρτυρίου του ἀναφέρει ὅτι, ὅταν ἦταν 22 ἐτῶν ἀναχώρησε ἀπὸ τὴν πατρίδα του καὶ πῆγε κατ᾿ ἀρχὰς στὶς Κολοσσὲς τῆς Φρυγίας. Στὴ συνέχεια ἐπισκέφτηκε τὴν Λάμψακο καὶ ἀκολούθως διάφορα νησιὰ τοῦ Αἰγαίου πελάγους, τὴ Φοινίκη, τὴν Αἴγυπτο, τὴ Λιβύη καὶ τὸ θεοβάδιστο ὄρος Σινᾶ, ἀπ᾿ ὅπου μετέβη στὴν Παλαιστίνη ὡς προσκυνητὴς τῶν Ἁγίων Τόπων. Ἀφοῦ περιόδευσε ὅλα τὰ πανάγια προσκυνήματα, κατέληξε στὴν Ἁγία Πόλη τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ παρέμεινε στὸν Ναὸ τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως ὡς διακονητής, ἀγωνιζόμενος τὸν καλὸ ἀγῶνα τῆς ἀσκήσεως μὲ νηστεῖες, ἀγρυπνίες καὶ ἀκατάπαυστες προσευχές.

Άγιοι Μάρτυρες Γοβδελαάς, Δάδας, Κασδόος και Κασδόα. Ημέρα Μνήμης: 29 Σεπτεμβρίου.

Άγιοι Μάρτυρες Γοβδελαάς, Δάδας, Κασδόος και Κασδόα. Ημέρα Μνήμης: 29 Σεπτεμβρίου.

Εις τον Γοβδελαάν
Ὁ Γοβδελαᾶς πείρεται τοῖς καλάμοις,
Τὸν καλάμῳ τυφθέντα Χριστόν μου σέβων.

Eις τον Δάδαν.
Ξίφει μεληδὸν σῶμα πᾶν τετμημένος,
Τὸ πνεῦμα σῴζεις, Μάρτυς Ὑψίστου Δάδα.

Eις τον Kασδόον και Kασδόαν.
Ἀθλοῦσιν ἄμφω Κασδόος καὶ Κασδόα,
Ὁ μὲν σπαθισθείς, ἡ δὲ θλασθεῖσα ξύλῳ.

Ο Χριστός φανερώνεται στις αγαθές ψυχές, ενώ η κακία του πονηρού κάνει απάνθρωπο ακόμα και έναν πατέρα και τον οδηγεί στην θανάτωση των παιδιών του...

Στα χρόνια του βασιλιά των Περσών Σαβωρίου, κατά το έτος 330 μ. Χ., ζούσε κάποιος Πέρσης, άρχοντας, συγγενής του βασιλιά, που ονομαζόταν Δάδας. Ο Δάδας ήταν πιστός Χριστιανός και δεν δίστασε να φανερώσει την πίστη του. Γι΄αυτό διεβλήθη στο βασιλιά και εκείνος πρόσταξε να δικαστεί από τον γιο του Γοβδελαά και από τον άρχοντα Αδραμέλεχ.

Όσιος Ρωμύλος της Ραβάνιτσας. Ημέρα Μνήμης: 18 Σεπτεμβρίου.

Όσιος Ρωμύλος της Ραβάνιτσας. Ημέρα Μνήμης: 18 Σεπτεμβρίου.

Στους Συναξαριστές δεν αναφέρεται κανένα υπόμνημα για τον όσιο αυτό. Βιογραφία του υπάρχει στο υπ' αριθμ. 154 χειρόγραφο της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων, που συνέγραψε ο μαθητής του εν λόγω Οσίου, Γρηγόριος.

Ο όσιος Ρωμύλος γεννήθηκε κατά το 1300 στην παραδουνάβια πόλι Βιδίνιο από ευσεβείς γονείς, πατέρα Έλληνα και μητέρα Βουλγάρα. Κατά το άγιο βάπτισμα ονομάσθηκε Ράϊκος. Από την παιδική του ηλικία έδειχνε πόθο για μάθησι και οι διδάσκαλοί του, θαυμάζοντας την σοφία και την σύνεσί του, τον αποκαλούσαν «παιδαριογέροντα». Όταν ανδρώθηκε, για να αποφύγη τον γάμο που εσκέπτοντο οι γονείς του, έφυγε κρυφά σε μοναστήρι της επαρχίας του Τιρνόβου. Εκεί, μετά την κανονική δοκιμασία, εκάρη μικρόσχημος με το όνομα Ρωμανός και διακονούσε με πολλή ευλάβεια στον ναό ως εκκλησιαστικός.

Άγιος Οσιομάρτυς Γαλακτίων της Βολογκντά. Ημέρα Μνήμης: 24 Σεπτεμβρίου.

Άγιος Οσιομάρτυς Γαλακτίων της Βολογκντά. Ημέρα Μνήμης: 24 Σεπτεμβρίου.

Ο όσιος Γαλακτίων, κατά κόσμον Γαβριήλ, ήταν υιός του ευσεβούς βογιάρου Ιβάν Μπέλσκι. Όταν έγινε επτά ετών, οι γονείς του τον έστειλαν κρυφά στην πόλη Στάριτσα, για να τον διασώσουν από τον τσάρο Ιβάν Δ’ τον Τρομερό (1533 - 1584).

Κρυμμένος εκεί ο άγιος σε οικογένεια υποδηματοποιού, έμαθε την τέχνη του προστάτου του και περνούσε τον χρόνο του με προσευχή, συχνό εκκλησιασμό και μελέτη ιερών βιβλίων. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην πόλη Βόλογκντα, όπου νυμφεύθηκε και ζούσε βίο ήσυχο και ευτυχισμένο.

Αγία Παρθενομάρτυς Λεοκάδια του Τολέδο. Ημέρα Μνήμης: 9 Δεκεμβρίου.

Αγία Παρθενομάρτυς Λεοκάδια του Τολέδο. Ημέρα Μνήμης: 9 Δεκεμβρίου.

Κατά τη διάρκεια των διωγμών που υπέστη η Εκκλησία τους πρώτους τρεις αιώνες, πολλές χιλιάδες χριστιανοί από όλα τα κοινωνικά στρώματα έχασαν τη ζωή τους με τρόπους που δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Αυτό συνέβαινε απλώς επειδή αυτές οι γενναίες ψυχές αρνήθηκαν να κάψουν θυμίαμα και να ομολογήσουν: «Ο Καίσαρας είναι θεός». Από την Ισπανία και τη Βρετανία έως τη Μικρά Ασία, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο, το αίμα των μαρτύρων έγινε ο σπόρος της Εκκλησίας κατά τη διάρκεια τεσσάρων μεγάλων και πολλών μικρών διώξεων. Ο τελευταίος και σκληρότερος από αυτούς τους διωγμούς διεξήχθη από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Διοκλητιανό υπό την ηθική αυτουργία του συν-αυτοκράτορα Γαλερίου.

Άγιος Μαμιλιανός Επίσκοπος Πανόρμου Σικελίας. Ημέρα Μνήμης: 15 Σεπτεμβρίου.

Άγιος Μαμιλιανός Επίσκοπος Πανόρμου Σικελίας. Ημέρα Μνήμης: 15 Σεπτεμβρίου.

Ο Άγιος Μαμιλιανός ήταν επίσκοπος του Πανόρμου τον 5ο αιώνα. Ο Άγιος Μαμιλιανός έζησε στη Σικελία σε μια εποχή που οι Βάνδαλοι κυριαρχούσαν στο νησί. Υπηρέτησε ως επίσκοπος Πανόρμου (Παλέρμου), αλλά εξορίστηκε στην Αφρική από τους Βανδάλους, οι οποίοι προσχώρησαν στον Αριανισμό, περίπου το 450 μ.Χ. με μερικούς χριστιανούς συντρόφους. Μια πηγή αναφέρει ότι ο Άγιος Μαμιλιανός εξορίστηκε στην Τοσκάνη από τον Γιζέριχο, τον βασιλιά των Βανδάλων.

«Και καθώς Μωυσής ύψωσε τον όφιν εν τη ερήμω, ούτως υψωθήναι δει τον Υιόν τού ανθρώπου, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχη ζωήν αιώνιον»

«Και καθώς Μωυσής ύψωσε τον όφιν εν τη ερήμω, ούτως υψωθήναι δει τον Υιόν τού ανθρώπου, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχη ζωήν αιώνιον».

«Και καθώς Μωυσής ύψωσε τον όφιν εν τη ερήμω, ούτως υψωθήναι δει τον Υιόν τού ανθρώπου, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχη ζωήν αιώνιον» (Ιωάν.3:14-15) δηλ. «Όπως δε ο Μωυσής ύψωσε στην έρημο το φίδι, έτσι πρόκειται να υψωθεί και ο Υιός τού ανθρώπου, ώστε καθένας που πιστεύει εις Αυτόν, να μη χάνεται με πνευματικό θάνατο, αλλά να έχει αιώνια ζωή».

Χαιρετισμοί εἰς τόν Τίμιον Σταυρόν.

Χαιρετισμοί εἰς τόν Τίμιον Σταυρόν.

Τούς Χαιρετισμούς μποροῦμε νά τούς διαβάζουμε κάθε Παρασκευή, ἡμέρα ἀφιερωμένη στό Σταυρό, τήν Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, στήν ἑορτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ (14 Σεπτεμβρίου) καί τήν Μεγάλη Παρασκευή.

Κοντάκιον.
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Ὦ τρισμακάριστε Σταυρέ καί πανσεβάσμιε, σέ προσκυνοῦμεν οἱ πιστοί καί μεγαλύνομεν, ἀγαλλόμενοι τῇ θείᾳ σου ἀνυψώσει. Ἀλλ’ ὡς τρόπαιον καί ὅπλον ἀπροσμάχητον, περιφρούρει τε καί σκέπε τῇ σῇ χάριτι, τούς σοί κράζοντας· χαῖρε, Ξύλον μακάριον.

Οἱ ΚΔ’ (24) Οἶκοι

Ο Σταυρός στην Παλαιά Διαθήκη - Η Σταυροειδής ευλογία τού Ιακώβ.

Ο Σταυρός στην Παλαιά Διαθήκη - Η Σταυροειδής ευλογία τού Ιακώβ.

Όταν ο Ιακώβ ευλόγησε τα παιδιά τού Ιωσήφ, τον Εφραϊμ και τον Μανασσή, τα ευλόγησε έχοντας τα χέρια του σταυροειδώς στα κεφάλια τους. Έτσι, εξεικόνισε την ευλογία που θα λάβαιναν δια τού Σταυρού τού Κυρίου οι Ιουδαίοι και οι Εθνικοί, που προτυπώθηκαν από το Μανασσή και τον Ευφραϊμ αντίστοιχα, καθώς οι Ιουδαίοι ευλογήθηκαν, αλλά οι εθνικοί ευλογήθηκαν περισσότερο, πράγμα που συμβολίζεται από το δεξί χέρι τού Ιακώβ. Ας το διαβάσουμε:

Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού - Προτυπώσεις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού στην Παλαιά Διαθήκη.

Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού - Προτυπώσεις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού στην Παλαιά Διαθήκη.

Η διπλή πολεμική πού έχει εξαπολυθεί τον τελευταίο καιρό εναντίον της Παλαιάς Διαθήκης στρέφει τα φώτα της δημοσιότητας σ' αυτό το θεόπνευστο και δασικό για την πίστη μας Βιβλίο. Από τη μια, οι αρχαιολάτρες Έλληνες, δεδηλωμένοι άθεοι, περιφρονούν την Παλαιά Διαθήκη ως εβραϊκό προϊόν, ανάξιο της προσοχής και του ενδιαφέροντος των σημερινών Ελλήνων. Από την άλλη, άνθρωποι πού, θεωρητικά τουλάχιστον, δεν αρνούνται τη χριστιανική ταυτότητα τους, αμφισβητούν την Παλαιά Διαθήκη ως μη θεόπνευστη και τη μέμφονται ως ασύμφωνη και αντιτιθέμενη προς την Καινή Διαθήκη. Ωστόσο, είναι ανυπόστατες οι κατηγορίες και ατελέσφορα τα πυρά πού εκτοξεύονται και από τις δύο πλευρές.

Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Ο Σταυρός και ο χάλκινος όφις.

Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Ο Σταυρός και ο χάλκινος όφις.

«Καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμω, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου».

Με μία προτύπωση του Σταυρού του Χριστού στην Παλαιά Διαθήκη μας προετοιμάζει, αγαπητοί μου αδελφοί, η Εκκλησία για να εορτάσουμε την μεγάλη εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, την Κυριακή που προηγείται. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης μας θυμίζει τον λόγο του Χριστού ότι «όπως ο Μωυσής ύψωσε το χάλκινο φίδι στην έρημο, έτσι έπρεπε να υψωθεί και ο Υιός του ανθρώπου επάνω στο Σταυρό».

Άγιος Χάρολντ βασιλεύς της Αγγλίας, ο τελευταίος ορθόδοξος βασιλιάς της Αγγλίας. Ημέρα Μνήμης: 14 Οκτωβρίου.

Άγιος Χάρολντ βασιλεύς της Αγγλίας, ο τελευταίος ορθόδοξος βασιλιάς της Αγγλίας. Ημέρα Μνήμης: 14 Οκτωβρίου. 

Στις 14 Οκτωβρίου, 1066, στο Χέιστινγκς στη νότια Αγγλία, ο τελευταίος Ορθόδοξος βασιλιάς της Αγγλίας, Χάρολντ ο δεύτερος , σκοτώνεται σε μία μάχη ενάντια στον Δούκα Γουλιέλμο της Νορμανδίας. Ο Γουλιέλμος έλαβε την ευλογία να εισβάλει στην Αγγλία από τον πάπα της Ρώμης Αλέξανδρο προκειμένου να φέρει την Αγγλική Εκκλησία σε πλήρη  επαφή με τον "αναμορφωμένο παπισμό". Από το 1052 ο Άγγλος αρχιεπίσκοπος τιμωρήθηκε και  καταγγέλθηκε σαν σχισματικός από τη Ρώμη.

Το αποτέλεσμα της Νορμανδικής Κυριαρχίας ήταν ότι η Αγγλική εκκλησία και οι άνθρωποι της ενσωματώθηκαν στην αιρετική "εκκλησία" της Δύσης, στην παπική χριστιανοσύνη, η οποία το 1054 εξέπεσε και απομακρύνθηκε από την επικοινωνία της με την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, η οποία αντιπροσωπεύεται από τους ανατολικούς πατριάρχες της Κωνσταντινούπολης, της Αλεξάνδρειας, της Αντιόχειας και της Ιερουσαλήμ. Αυτό τελείωσε 500 χρόνια ιστορίας της Άγγλο - Σαξονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, επακολούθησε ο θάνατος της Κελτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουαλία, την Σκωτία  και την Ιρλανδία.

Άγιος Κεντβάλλα βασιλεύς του Ουέσσεξ. Ημέρα Μνήμης: 20 Απριλίου.

Άγιος Κεντβάλλα βασιλεύς του Ουέσσεξ. Ημέρα Μνήμης: 20 Απριλίου.

Ο Άγιος Κεντβάλλα του Ουέσσεξ ήταν βασιλιάς του Ουέσσεξ (685 - 688) μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ. Στην νεότητα του εξορίστηκε από το Ουέσσεξ, την περίοδο της εξορίας του συγκέντρωσε δυνάμεις και επιτέθηκε στους νότιους Σάξονες σκοτώνοντας τον βασιλιά τους Έθελγουιλ στο Σάσσεξ. Ο Κεντβάλλα στάθηκε ανίκανος να κρατήσει την περιοχή της νότιας Σαξονίας και εξορίστηκε ξανά από τον Έθελγουιλ, το 685 έγινε βασιλιάς του Ουέσσεξ αλλά αμέσως βρέθηκε στην δίνη ταραχών με αντίπαλες οικογένειες. Μετά την άνοδο του στο θρόνο έφτασε στο Σάσσεξ κατακτώντας ολόκληρη την περιοχή και την Νήσο του Γουάιτ. Κέρδισε και την περιοχή του Κεντ τοποθετώντας τον αδελφό του Μουλ του Κεντ ως βασιλιά, ο Μουλ κάηκε σε επανάσταση την επόμενη χρονιά και ο Κεντβάλλα επέστρεψε στο Κεντ αναλαμβάνοντας την κυβέρνηση του βασιλείου προσωπικά ο ίδιος. Ο Κεντβάλλα τραυματίστηκε θανάσιμα την εποχή που κατακτούσε την Νήσο Γουάιτ αυτός ήταν πιθανότατα ο λόγος για τον οποίο παραιτήθηκε από τον θρόνο (688). Τον Απρίλιο του 689 έφτασε στην Ρώμη όπου βαπτίστηκε χριστιανός από τον πάπα Σέργιο Α΄ το Μεγάλο Σάββατο του ίδιου χρόνου, πέθανε 10 μέρες αργότερα στις 20 Απριλίου 689 και τον διαδέχτηκε ο Ίνε του Ουέσσεξ (τιμάται 8 Σεπτεμβρίου).

Άγιοι Ίνε και Εθελβούργα βασιλείς του Ουέσσεξ. Ημέρα Μνήμης: 8 Σεπτεμβρίου.

Άγιοι Ίνε και Εθελβούργα βασιλείς του Ουέσσεξ. Ημέρα Μνήμης: 8 Σεπτεμβρίου.

Ο Άγιος Ίνε βασιλιάς του Ουέσσεξ ήταν γιος του Κένρεντ του Ουέσσεξ, εγγονός του Κεολβάλδου αδελφού του Κινεγκίλς του Ουέσσεξ με καταγωγή απ'ευθείας από τον Κέρντικ του Ουέσσεξ γενάρχη του Οίκου του Ουέσσεξ. Ο προκάτοχος του Κεντβάλλα του Ουέσσεξ (τιμάται 20 Απριλίου) κατόρθωσε να φέρει ολόκληρη την νότια Αγγλία υπό την εξουσία των Δυτικών Σαξόνων του Ουέσσεξ αλλά ο Ίνε δεν κατόρθωσε να το διατηρήσει. Στα τέλη της βασιλείας του το Κεντ, το Σάσσεξ και το Έσσεξ δεν βρίσκονταν υπό την κυριαρχία του Ουέσσεξ αλλά ο Ίνε κατόρθωσε να επεκτείνει την κυριαρχία του σε ολόκληρο το Χαμσάιρ και στα νότια τμήματα της χερσονήσου. Οι "Νόμοι του Ίνε" ήταν οι πρώτοι νόμοι οι οποίοι εκδόθηκαν γύρω στο 694 από Αγγλοσάξονα βασιλιά εκτός του Κεντ, οι νόμοι του Ίνε αποκαλύπτουν τα έθιμα της Αγγλοσαξονικής κοινωνίας και τις χριστιανικές πεποιθήσεις των κατοίκων. Το εμπόριο την εποχή του Ίνε γνώρισε τεράστια ακμή σε ολόκληρη την Αγγλία με σημαντικότερο εμπορικό κέντρο την περιοχή της Σαουθάμπτον. Την εποχή του Ίνε το βασίλειο του Ουέσσεξ ξεκίνησε την κοπή νομισμάτων τα οποία έφεραν το όνομα του. Μετά από 38 χρόνια βασιλείας παραιτήθηκε από τον θρόνο προκειμένου να πραγματοποιήσει προσκύνημα στην Ρώμη (728), άφησε διάδοχο του στον θρόνο του Ουέσσεξ τον νεαρό Έθελχερντ του Ουέσσεξ.

Άγιοι Μαρκιανός και Πουλχερία οι βασιλείς. Ημέρα Μνήμης: 17 Φεβρουαρίου.

Άγιοι Μαρκιανός και Πουλχερία οι βασιλείς. Ημέρα Μνήμης: 17 Φεβρουαρίου.

Tον Mαρκιανόν Πουλχερίαν συνάμα,

Άζυγας ειπείν ουκ έχω ή συζύγους.

Η Αγία Πουλχερία (τιμάται και 10 Σεπτεμβρίου) γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 399 μ.Χ. και ήταν θυγατέρα των βασιλέων Αρκαδίου (395 - 408 μ.Χ.) και Ευδοκίας και αδελφή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β' του Μικρού (408 - 450 μ.Χ.). Το έτος 414 μ.Χ. η Πουλχερία αναγορεύθηκε Αυγούστα και ανέλαβε την εξουσία του κράτους. Ήταν ευσεβέστατη, πλήρης σωφροσύνης, χρηστότητος και σοφίας.

Άγιος Μάρτυς Κόνων ο Κηπουρός. Ημέρα Μνήμης: 5 Μαρτίου.

Άγιος Μάρτυς Κόνων ο Κηπουρός. Ημέρα Μνήμης: 5 Μαρτίου.

Ἥλων τύπους φέροντι Κυρίῳ Κόνων,

Ἥλων τύπους πρόσεισιν εἰς πόδας φέρων.

Ο Άγιος Μάρτυς Κόνων καταγόταν από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και έζησε κατά τα χρόνια της βασιλείας του Δεκίου (249 - 251 μ.Χ.). Αφού ήλθε στην χώρα της Παμφυλίας και διάλεξε μικρό τόπο, τον μετασκεύασε σε κήπο φυτεύοντας λάχανα, από τα οποία προμήθευε τον εαυτό του και τους πτωχούς ξένους με τροφή. Ήταν στο χαρακτήρα απλός, ώστε και αυτούς ακόμα που επρόκειτο να τον συλλάβουν και να τον οδηγήσουν στον άρχοντα, για να τιμωρηθεί επειδή ήταν Χριστιανός, όταν τον ασπάσθηκαν με περιπαικτικό τρόπο, και εκείνος τους ανταπέδωσε τον ασπασμό. Και όταν του είπαν, ότι σε καλεί ο ηγεμόνας, αποκρίθηκε: «Γιατί; Ποια ανάγκη έχει εκείνος από μένα και περισσότερο που είμαι Χριστιανός;». οι στρατιώτες τον έδεσαν και τον οδήγησαν ενώπιον του ηγεμόνος. Εκείνος τον προέτρεψε να θυσιάσει στα είδωλα. Ο Άγιος τότε είπε προς τον ηγεμόνα με πνευματική ανδρεία: «Μακάρι, ηγεμόνα και εσύ να μπορούσες να απαρνηθείς τα είδωλα και να προσέλθεις στον Χριστό». Τότε ο ηγεμόνας έδωσε εντολή να τον βασανίσουν. Του τρύπησαν τους αστραγάλους, τον καθήλωσαν με σιδερένια καρφιά και τον ανάγκασαν να τρέχει μπροστά από άρμα αλόγων.

Έτσι μαρτύρησε ο Άγιος Κόνων και εισήλθε στη χαρά του Κυρίου του.

Η αγιογραφία είναι έργο του αγιογράφου Δημήτριου Σκουρτέλη.