Άγιος Πάππος Α' Επίσκοπος Χυτρών (Κυθραίας) Κύπρου. Ημέρα Μνήμης: 3 Ιουνίου.

Άγιος Πάππος Α' Επίσκοπος Χυτρών (Κυθραίας) Κύπρου. Ημέρα Μνήμης: 3 Ιουνίου.

Tέθνηκε Πάππος ουχί πάππος εγγόνων,

Πατήρ δε μάλλον αρετών θυγατέρων.

Κατά κανόνα όλοι οι γνωστοί Επίσκοποι της Εκκλησίας της Κύπρου τών πρώτων έξι αιώνων συγκαταλέγονται και στο αγιολόγιό της. Μια τέτοια αγία μορφή υπήρξε και ο Α΄ Επίσκοπος των Χυτρών, δηλαδή της σημερινής τουρκοκρατούμενης Κυθραίας, ο Άγιος Πάππος.

Το ότι στους πολλούς είναι άγνωστος οφείλεται μάλλον στην έλλειψη πολλών στοιχείων για τη ζωή του. Και, όμως, από τις λίγες πληροφορίες που έχουμε φαίνεται ότι ήταν γνωστός για την αγιότητα του βίου του τουλάχιστον μέχρι και τον 15ο αιώνα.

Τις περισσότερες και αρχαιότερες πληροφορίες αντλούμε από το έργο: «Βίος του αγίου Επιφανίου, Επισκόπου Πόλεως Κωνσταντίας της Κύπρου» (P.G., Migne – Ελληνική Πατρολογία τ. 41, 24-114), το οποίο γράφτηκε από τους μαθητές του Αγίου Επιφανίου, Ιωάννη και Πολύβιο Επίσκοπο πόλεως Ρινοκουρούρων.

Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Κωνσταντίνος Podgorsky. Ημέρα Μνήμης: 19 Σεπτεμβρίου.

Άγιος Νέος Ιερομάρτυς Κωνσταντίνος Podgorsky. Ημέρα Μνήμης: 19 Σεπτεμβρίου.

Eίναι ένα Αυγουστιάτικο πρωϊνό και ή ομίχλη, έχει πέσει πάνω στα όμορφα χωράφια του χωριού. Μιά ξύλινη εκκλησία προβάλλει. Μπαίνω μέσα κι ακούω τις όμορφες μελωδίες ψάλλουν τρεις ηλικιωμένες γυναίκες μέ καθαρές και ζεστές φωνές. Ή Θεία Λειτουργία τελείται μέσα σε μιά ήσυχη ατμόσφαιρα. Βρίσκoμαι στην περιοχή του Μordvinian πού απέχει 220 μίλια νοτιοανατολικά της Μόσuχας. Στο χωριό ΒOLSHOYE IGNATOVO υπάρχει ή εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Είναι ένα χωριό ξεχασμένο στο χρόνο, μέ σπιτάκια φτωχικά και μικρά κι όμως, σ' αυτό τό χωριό, μακριά άπό τις μεγάλε πόλεις, συρρέουν πολλοί πιστοί. Τί άραγε τραβούσε τόσους πιστούς νά 'ρθούν νά εκκλησιαστούν σε αύτη τή μικρή, φτωχική, ξύλινη εκκλησία; Είναι τό σκήνωμα ενός νεομάρτυρα. Στις άρχές τού εικοστού αιώνα έζησε εκεί ό πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντίνος Podgorsky, πού υπηρέτησε ώς εφημέριος στο γειτονικό χωριό Kirzhemany. Υπήρξε ζηλωτής εφημέριος ό όποιος, αν και είχε στην κατοχή του πολλά χωράφια, δέν δι­έθεσε ποτέ τα χρήματα πού κέρδιζε στά δέκα του παιδιά, αλλά στήν ανέγερση σχολείων, στα οποία μάλιστα δίδασκε ό ίδιος ανάγνωση και γραφή. Τό­σο ό π. Κωνσταντίνος όσο και ή πρεσβυτέρα του ήταν πολύ αγαπητοί άπό τούς κατοίκους της πε­ριοχής. Λέγεται ότι ό ίδιος είχε προικισθή μέ τό διορατικό χάρισμα νά βλέπει τις κρυμμένες αμαρ­τίες των εξομολογουμένων, νά τις αποκαλύπτει και έτσι νά τούς φέρνη όλους σέ μετάνοια. Ή Όκτωβριανή επανάστασι έφτασε και στήν Τransvolga.. Ό ειλικρινής και ευθύς π. Κωνσταν­τίνος δέν άλλαξε τίποτα άπό τή ζωή του μπρο­στά στούς νέους άρχοντες και όταν πληροφορή­θηκε τον φρικτό θάνατο της βασιλικής οικογένει­ας αποφάσισε νά τελέση παννυχίδες. Οί απεσταλμένοι του κόμματος ενημερώθηκαν αμέσως γιά τήν κίνησί του αυτή.

Και να θυμάσαι ότι το timing του Θεού είναι τέλειο.

Ο Γέρων Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης που εκοιμήθη πρόσφατα είχε 23 χρόνια άρρωστος. Όχι κατά συνηθισμένο τρόπο, αλλά, όπως ανθρωπίνως θα λέγαμε, ούτε ζωντανός (με την έννοια ότι δεν επικοινωνούσε καθόλου) αλλά ούτε και νεκρός.

Η βουλή του Θεού και οι φροντίδες των μοναζουσών στην Ορμύλια όπου βρισκόταν όλα αυτά τα χρόνια του έδωσαν αυτή την παράταση ζωής, που σίγουρα αποτελεί μια ιατρική εξαίρεση. Είκοσι χρόνια έχουν περάσει από τότε που τον είδα στη μονή για ένα επεισόδιο πνευμονίας: σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να προβλέψω την μακρά αυτή επιβίωση. Κάποια πράγματα δεν επιδέχονται επιστημονικές εξηγήσεις.

Κι αν μας έρθει ο λογισμός να αναζητήσουμε το ‘γιατί’ και το νόημα μιας τέτοιας ‘εμπειρίας’, ας ανατρέξουμε στο παρακάτω σύντομο κείμενο:

«Ὁ Ἰωσήφ περίμενε 13 χρόνια.

Ὁ Δαυΐδ περίμενε 15 χρόνια.

Ὁ Άβραάμ περίμενε 25 χρόνια.

Ὁ Μωυσής περίμενε 40 χρόνια.

Ὁ Χριστός περίμενε 30 χρόνια.

Ἄν ὁ Θεός σέ κάνη νά περιμένης, ἔχεις πολύ καλή συντροφιά!

Αὐτό πού γίνεσαι ἐνώ περιμένεις εἶναι ἴσως ἐξίσου σημαντικό μέ αὐτό πού περιμένεις.

Καί νά θυμάσαι ὅτι τό timing τοῦ Θεοῦ εἶναι τέλειο».

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com/2019/05/timing.html?m=1

Μνήμη Αλώσεως της Πόλης: Ιωάννης Ιουστινιάνης Λόγγο.

Ιωάννης Ιουστινιάνης Λόγγο, Γενουάτης στρατιωτικός, μέλος μίας από τις σημαντικότερες οικογένειες της Γένοβας, και Πρωτοστράτωρ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 1453.

Ήταν ένας από τους πιο γενναίους υπερασπιστές της Κωνσταντινούπολης κατά την πολιορκία κι Άλωση από τους Οθωμανούς, ως επικεφαλής ενόπλου τμήματος 700 Γενουατών κι ο θανάσιμος τραυματισμός του επιτάχυνε την πτώση. Όταν έφτασε στην βασιλεύουσα στις 26 Ιανουαρίου 1453 ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος τον δέχτηκε με χαρά κι ανακούφιση, αφού οι ένοπλοι υπερασπιστές της Πόλης ήταν μόλις 4973 και 2000 ξένοι, όπως τους καταμέτρησε ο Γεώργιος Σφραντζής, απέναντι σε 200.000 που 'χε φέρει ο σουλτάνος.

Γεννήθηκε στη Χίο το 1411, όπου και έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Ο πατέρας του λεγόταν Τομάζο Μπαρτολομέο Λόγγο και καταγόταν από τη Γένοβα, όπου έφερε μερικές φορές το μικρό Τζοβάνι. Τη Χιο τότε διοικούσε ο αδερφός του Γκαλεάτσο Λόγγο και την επισκέφτηκε ο λόγιος Ιταλός δάσκαλος και συλλέκτης χειρογράφων Τζιοβάνι Αουρίσπα. Ανέπτυξε απο μικρός καλές σχέσεις με τους Βυζαντινούς/Έλληνες ενώ οι Τούρκοι του προκαλούσαν αντιπάθεια. Συνέχισε τις σπουδές του στην Πάντοβα. Κατατάχθηκε νεότατος στον στρατό της Γένοβας και διακρίθηκε σε μάχες κατά των Φλωρεντινών. Επέστρεψε στη Χίο το 1432 κι έλαβε μέρος σε πολλές εκστρατείες. Σε μια απ'αυτές έφερε θριαμβευτικά τα κλειδιά της Καρύστου στη Χίο. Σε ηλικία 22 ετών, διορίστηκε καστελάνος Χίου (φρούραρχος) θέση την οποία άφησε λόγω φιλονικιών με τον άλλο μετέπειτα υπερασπιστή της Κωνσταντινούπολης, τον Λεονάρδο το Χίο.

Περιήγηση στις τοιχογραφίες της Ελληνορθοδόξου Ιεράς Μονής του Αγίου Μαύρου στο Σαλέντο.

Περιήγηση στις τοιχογραφίες της Ελληνορθοδόξου Ιεράς Μονής του Αγίου Μαύρου στο Σαλέντο.

To 1611 μια επιτροπή ρωμαιοκαθολικών κληρικών επισκέπτεται το ελληνόφωνο χωριό Σολέτο του του Σαλέντο.

To 1611 μια επιτροπή ρωμαιοκαθολικών κληρικών επισκέπτεται το ελληνόφωνο χωριό Σολέτο του Σαλέντο. Καταγράφουν: "Η ενορία είναι ελληνική καθώς και το μεγαλύτερο μέρος του κλήρου και του λαού είναι Έλληνες."

Λίγο όμως αργότερα συναντάμε στα βιβλία της ενορίας μια άλλη υποσημείωση: "Η Εκκλησία μας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το ελληνικό τυπικό της και να υιοθετήσει αυτό της ρωμαϊκής εκκλησίας..."

To 1611 μια επιτροπή ρωμαιοκαθολικών κληρικών επισκέπτεται το ελληνόφωνο χωριό Στερνατία του του Σαλέντο.

To 1611 μια επιτροπή ρωμαιοκαθολικών κληρικών επισκέπτεται το ελληνόφωνο χωριό Στερνατία του Σαλέντο. Καταγράφουν: "Πήγαμε στη χώρα της Στερνατίας της οποίας η ενορία είναι Ελληνική και οι κάτοικοι είναι Έλληνες". Λίγα όμως χρόνια αργότερα τα πράγματα αλλάζουν. Γράφει ο λατίνος πλέον ιερέας: "H ενορία της Στερνατίας ακολούθησε το ελληνικό τυπικό έως τον Ιανουάριο του 1622. Από τότε άρχισε να εισάγεται το λατινικό τυπικό και ως σήμερα είχαμε τρείς πρωθιερείς του λατινικού τυπικού... και τρίτος είμαι εγώ Δον Αντώνιος Ντε Κωσταντίνης..."

Στην ποιμαντορική επίσκεψη του 1637, οι λατίνοι ιερείς κατακλύζουν το ελληνόφωνο χωριό! Έχουμε επτά ιερείς, ένα διάκονο και 45 κατώτερους κληρικούς! Όταν όμως τους εξέτασαν γύρο από την λατινική γλώσσα και τυπικό, οι απαντήσεις ήταν απογοητευτικές για τους παπικούς απεσταλμένους: "Διαβάζει με δυσκολία (τα λατινικά), δεν μπορεί να μεταφράσει..." Αχ Ρωμιοσύνη της Νότιας Ιταλίας! Πόσα πέρασες! Πόσα άντεξες! Πως έσβησες σιγά σιγά...

Όσιος Πατήρ ημών Ιεούνιος (Ιωάννης) ο Νηστευτής, εν Ιέρακι της Καλαβρίας. Ημέρα Μνήμης: 25 Μαΐου.

Όσιος Πατήρ ημών Ιεούνιος (Ιωάννης) ο Νηστευτής, εν Ιέρακι της Καλαβρίας. Ημέρα Μνήμης: 25 Μαΐου.

Έζησε ερημητικό βίο τον 10ο αιώνα κοντά στη μονή του Αγίου Φιλίππου στο Locri της επαρχίας Gerace, την εποχή που κατέφυγε εκεί και ο Όσιος Αντώνιος και ο Όσιος Νικόδημος της Mammola.

Ονομαζόταν Ιωάννης, όμως λόγω της αυστηρής νηστείας του έμεινε γνωστός ώς "Ιεούνιος" (= νηστευτής), λόγω του ότι στα λατινικά η νηστεία λέγεται Ieiunium. Εκοιμήθη περί το 1000 μ.Χ. Σήμερα η μνήμη του έχει σχεδόν ξεχαστεί.

Άγιος Φραγκίσκος ο Αναχωρητής, ο εν Francavilla al Mare. Ημέρα Μνήμης: 18 Αυγούστου.

Άγιος Φραγκίσκος ο Αναχωρητής, ο εν Francavilla al Mare. Ημέρα Μνήμης: 18 Αυγούστου.

Ο Άγιος Φραγκίσκος (Φράνκος) ο Αναχωρητής έζησε στα τέλη του 10ου, αρχές 11ου αιώνα και γεννήθηκε κατά πάσα πιθανότητα στο Abruzzo. Ήταν μέλος της κοινότητας των Ελλήνο-ιταλών μοναχών που ζούσαν στην Καλαβρία. Ανεχώρησε μαζί με άλλους 7 συμμοναστές και τον Αρχιμανδίτη τους Ιλαρίωνα προκειμένου να αποφύγουν τις συχνές επιδρομές των Σαρακηνών. Εγκαταστάθηκαν στην κοιλάδα Aventino ανάμεσα στο Casoli και στο Civitella Messer Raimondo σε ένα μέρος που ονομάζεται Prata, αναζητώντας ο καθένας περισσότερη άσκηση και ησυχία, κυρίως ανάμεσα στις χαράδρες και τις ερημικές σπηλιές των Απέννινων Όρεων

Μετά την κοίμηση των συμμοναστών του ανεχώρησε σε άλλο σημείο προκειμένου να ζήσει ως ερημίτη. Τελικά έφτασε στις Αδριατικές Ακτές κοντά στο Francavilla al Mare όπου έζησε με πολύ προσευχή, νηστεία και κήρυξε το Ευαγγέλιο στους κατοίκους των γύρω περιοχών μέχρι την ημέρα της οσιακής του κοίμησης.

Ο όσιος Φράνκος (του οποίου δεν γνωρίζουμε το πραγματικό όνομα, το franco ίσως σημαίνει ο «ειλικρινής», o «πιστός»), τιμάται ως συνπολιούχος της πόλεως Francavilla a Mare, μιας όμορφης πόλης της Αδριατικής στην επαρχία Chieti.

To 1611 μια επιτροπή ρωμαιοκαθολικών κληρικών επισκέπτεται το ελληνόφωνο χωριό Σολιάνο του του Σαλέντο.

To 1611 μια επιτροπή ρωμαιοκαθολικών κληρικών επισκέπτεται το ελληνόφωνο χωριό Σολιάνο του Σαλέντο. Καταγράφουν: " Όλοι οι κληρικοί και οι λαϊκοί είναι Έλληνες και στην εκκλησία τους λειτουργούν με το ελληνικό τυπικό. Διατηρούν με ευλάβεια την Θεία Κοινωνία με ένζυμο άρτο όπως οι Έλληνες..."

Πηγή: https://www.facebook.com/profile.php?id=100002605583903&sk=photos

Όσιος Καλόγηρος ο Σικελιώτης. Ημέρα Μνήμης: 18 Ιουνίου.

Όσιος Καλόγηρος ο Σικελιώτης. Ημέρα Μνήμης: 18 Ιουνίου.

Πρόκειται μάλλον για παλαιό ανώνυμο ασκητή που έμεινε στην μνήμη των κατοίκων με το γενικό όνομα «καλόγηρος». Η τιμή του είναι αρκετά διαδεδομένη σε όλη τη Σικελία, ιδιαίτερα στη δυτική πλευρά του νησιού. Πολλές πόλεις και περιοχές διεκδικούν την πατρότητα του αγίου, όπως η Sciacca, το όρος Cronio (όπου υπάρχει και η σπηλιά με το αγίασμα του αγίου), Termini Imerese, Naro, Saleni Lentini, Pelermo, Agrigento, Licata, Aragona και Canicatti. Οι κάτοικοι των περιοχών αυτών εορτάζουν τον Άγιο Καλόγηρο στις 18 Ιουνίου με ιδιαίτερη λαμπρότητα και με πολλά τοπικά έθιμα και λαϊκές παραδόσεις.

Πηγή: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1837219729708195&set=pb.100002605583903.-2207520000.1553856066.&type=3&theater

Σύμφωνα με τους ειδικούς της παλαιογραφίας και τους βιβλιολόγους, περίπου το 60% των ελληνικών χειρογράφων που σήμερα βρίσκονται στην Ευρώπη, προέρχονται από την Νότιο Ιταλία.

Σύμφωνα με τους ειδικούς της παλαιογραφίας και τους βιβλιολόγους, περίπου το 60% των ελληνικών χειρογράφων που σήμερα βρίσκονται στην Ευρώπη, προέρχονται από την Νότιο Ιταλία. Στην φωτογραφία, ο κώδικας Messan. 78. από το μοναστήρι του Αγίου Φιλίππου της Μεσσήνης στην Σικελία. Περιέχει ομιλίες του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και άλλα θεολογικά και ερμηνευτικά κείμενα. Αντιγραφέας πιθανότατα ήταν ο Γεώργιος Βασιλικός εκ Κωνσταντινουπόλεως που εργάστηκε στην Καλαβρία και την Μεσσήνη τον 16ο αιώνα.

Πηγή: https://www.facebook.com/profile.php?id=100002605583903

Άγιοι Ιωάννης, Κόνων, Ιερεμίας, Μάρκος, Κύριλλος, Θεόκτιστος, Βαρνάβας, Μάξιμος, Θεόγνωστος, Ιωσήφ, Γεννάδιος, Γεράσιμος και Γερμανός οι Οσιομάρτυρες και Ομολογητές της Ιεράς Μονής Καντάρας Κύπρου. Ημέρα Μνήμης: 19 Μαΐου.

Άγιοι Ιωάννης, Κόνων, Ιερεμίας, Μάρκος, Κύριλλος, Θεόκτιστος, Βαρνάβας, Μάξιμος, Θεόγνωστος, Ιωσήφ, Γεννάδιος, Γεράσιμος και Γερμανός οι Οσιομάρτυρες και Ομολογητές της Ιεράς Μονής Καντάρας Κύπρου. Ημέρα Μνήμης: 19 Μαΐου.

Το έτος 1228, έφθασαν στην Κύπρο, δύο ευσεβείς ασκητές, από ένα μοναστήρι του Καλού Όρους, που βρίσκεται στην Παμφυλία τους Μικράς Ασίας, και ονομάζονταν Ιωάννης και Κόνων. Ήρθαν στο νησί, έτοιμοι να θυσιάσουν τους εαυτούς τους μέχρι αίματος για την αληθινή ορθόδοξη πίστη, προβάλλοντας έτσι ένα λαμπρό παράδειγμα για τους Κυπρίους που περνούσαν δύσκολα χρόνια. Οι λατίνοι κατακτητές του νησιού, επέβαλλαν αφόρητες πιέσεις, βαριές φορολογίες και επεδίωκαν τον εκλατινισμό του νησιού και την υποταγή του στον Πάπα. Οι εκπρόσωποι τους Λατινικής Εκκλησίας ήθελαν να υποτάξουν την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η Iερά Ελληνορθόδοξος Μονή του Αγίου Φιλίππου του Αργύριου, του Πνευματοδιώκτη, στο Φαργάλα της Σικελίας.

Η Iερά Ελληνορθόδοξος Μονή του Αγίου Φιλίππου του Αργύριου, του Πνευματοδιώκτη, στο Φαργάλα της Σικελίας.

Πηγή: https://www.facebook.com/profile.php?id=100002605583903

Όσιος Πατήρ ημών Αρσένιος ο εν Φαργάλα της Σικελίας. Ημέρα Μνήμης: 18 Μαΐου.

Όσιος Πατήρ ημών Αρσένιος ο εν Φαργάλα της Σικελίας. Ημέρα Μνήμης: 18 Μαΐου.

Ο Άγιος Αρσένιος έζησε στο μοναστήρι του Αγίου Φιλίππου του Αργύριου στο Φραγκαλά (κοντά στην Μεσσήνη της Σικελίας). Μας είναι γνωστός από κάποιους ύμνους και πανηγυρικούς λόγους που έγραψε. Σώζεται ένας κανόνας και εγκώμιο στον άγιο μάρτυρα Βίτο, τον οποίο διασώζει ο Gaetani. Ο θάνατός του τοποθετείται γύρω στα 820 μ. Χ. και εορτάζει στις 18 Μαΐου.

Πηγή: https://www.facebook.com/profile.php?id=100002605583903

To σπίτι του τελευταίου Έλληνα πρωτόπαπα στην Καλημέρα του Σαλέντο.

To σπίτι του τελευταίου Έλληνα πρωτόπαπα στην Καλημέρα του Σαλέντο. Ο τελευταίος Έλληνας ιερέας Σιγκισμόνδος Ντε Ματτέι, δολοφονήθηκε το 1621 από αγνώστους και αντικαταστάθηκε από Λατίνο ιερέα. Η ελληνική εκκλησία γκρεμίστηκε και το αρχείο της κάηκε.

Πηγή: https://www.facebook.com/profile.php?id=100002605583903

Eικόνα της Παναγίας της Ελεούσας στην Biancavilla της Σικελίας.

Eικόνα της Παναγίας της Ελεούσας στην Biancavilla της Σικελίας.

Όσιος Πατήρ ημών Γεώργιος ο εν Βαλλετουκίω της Καλαβρίας. Ημέρα Μνήμης: 1η Μαΐου.

Όσιος Πατήρ ημών Γεώργιος ο εν Βαλλετουκίω της Καλαβρίας. Ημέρα Μνήμης: 1η Μαΐου.

Πηγή: https://www.facebook.com/profile.php?id=100002605583903

Όσιος Λέων ο εν Μεθώνη. Ημέρα Μνήμης: 12 Μαΐου.

Όσιος Λέων ο εν Μεθώνη. Ημέρα Μνήμης: 12 Μαΐου.

Ο Όσιος Λέων ο εν Μεθώνη, γεννήθηκε στην Κολαβρία της Ιταλίας και διήγε τη ζωή του «μονοχίτων και ανυπόδητος τη νηστεία και αγρυπνία καταψύχων».

Κατά τη διάρκεια προσκυνηματικού ταξιδιού στους Αγίους Τόπους και καταβεβλημένος από την άσκηση, πέθανε εν πλω μόλις αντίκρυσε τη Μεθώνη, που από τον 4ο αιώνα μ.Χ. ήταν υποχρεωτικός ενδιάμεσος σταθμός των ταξιδιωτών από και προς τα Ιεροσόλυμα. Τότε οι ναύτες έθαψαν το άψυχο σώμα του στην παραλία της Μεθώνης ενώ μετά από χρόνια ο Άνιος Λέων εμφανίστηκε στον Επίσκοπο Μεθώνης Νικόλαο, διαπρεπή Θεολόγο του 12ου αιώνος μ.Χ., ο οποίος προέβη στην ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου, που αμέσως άρχισε να θαυματουργεί.

Η τιμή του Αγίου σταμάτησε περίπου το 1600 μ.Χ. και μετά από τετρακόσια και πλέον χρόνια, ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Γ' επανέφερε τη μνήμη του στις 12 Μαΐου.

Όσιος Πατήρ ημών Γεράσιμος ο εν Βαλλετουκίω της Καλαβρίας. Ημέρα Μνήμης: 25 Απριλίου.

Όσιος Πατήρ ημών Γεράσιμος ο εν Βαλλετουκίω της Καλαβρίας. Ημέρα Μνήμης: 25 Απριλίου.

Γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο, χωριό κοντά στο Ρήγιο της Καλαβρίας και ζούσε σε ένα σπήλαιο στο Ασπρομόντε. Όταν μαζεύτηκαν πολλοί μαθητές γύρω του ίδρυσε τη μονή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ κοντά στη Motta San Giovanni, η οποία έγινε γνωστή ως Sant’ Angelo di Valletuccio. Αφού έζησε με μεγάλη άσκηση και προσευχή, διοικώντας θεάρεστα το μοναστήρι του, παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο στις 25 Απριλίου 1180 . Η μνήμη του, λόγω της εορτής του Ευαγγελιστού Μάρκου, μετατέθηκε στις 14 Μαΐου, ενώ από το 16ο αιώνα μεταφέρθηκε στις 14 Ιουνίου.

Πηγή: https://www.facebook.com/profile.php?id=100002605583903