Ποιο ήταν το τέλος της Σαλώμης;
Εάν παρατηρήσεις πώς πεθαίνουν οι άνθρωποι, θα δεις ότι ο θάνατος του ανθρώπου συνήθως μοιάζει με την αμαρτία του. Όπως είναι γραμμένο: «Πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀπολοῦνται» (Κατὰ Ματθαῖον 26:52).
Κάθε αμαρτία είναι ένα μαχαίρι, και οι άνθρωποι συνήθως φονεύονται από εκείνη την αμαρτία την οποία διέπραξαν με μεγαλύτερη προθυμία. Ένα παράδειγμα αυτού μας δίνεται από τη Σαλώμη, τη διεφθαρμένη κόρη της Ηρωδιάδας, η οποία ζήτησε και έλαβε από τον Ηρώδη την κεφαλή του Ιωάννη του Βαπτιστή επάνω σε δίσκο.
Ζώντας στην Ισπανία, στην πόλη Λερίδα (Λορέντο), μαζί με τον εξόριστο Ηρώδη και την Ηρωδιάδα, η Σαλώμη ξεκίνησε μια μέρα να περάσει τον παγωμένο ποταμό Σικάρι. Ο πάγος έσπασε και έπεσε στο νερό μέχρι τον λαιμό της. Κομμάτια πάγου σφίχτηκαν γύρω από τον λαιμό της, και εκείνη στριφογύριζε, χορεύοντας με τα πόδια της μέσα στο νερό, όπως κάποτε χόρευε στην αυλή του Ηρώδη.
Όμως δεν μπορούσε ούτε να σηκωθεί ούτε να πνιγεί, ώσπου ένα αιχμηρό κομμάτι πάγου έκοψε το κεφάλι της. Το νερό παρέσυρε το σώμα της, και το κεφάλι της μεταφέρθηκε στην Ηρωδιάδα πάνω σε δίσκο, όπως κάποτε είχε μεταφερθεί η κεφαλή του Ιωάννη του Βαπτιστή.
Ιδού πόσο φοβερά ένας θάνατος μοιάζει με την αμαρτία που διαπράχθηκε.
Του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου