Ανώνυμος 12χρονος Παιδομάρτυρας-Νεομάρτυρας στην Κύπρο.

Ανώνυμος 12χρονος Παιδομάρτυρας-Νεομάρτυρας στην Κύπρο.

Ἀναφέρει ὁ Μητρ. Ἀργολίδος Νεκτάριος: «Τήν ἑπόμενη ἱστορία ἀκούσαμε ἀπό τόν πανιερώτατο Μητροπολίτη Λεμεσοῦ Ἀθανάσιο:

“Πριν ἀπό χρόνια ἐδῶ στήν Κύπρο, συνέβη ἕνα γεγονός σ᾽ ἕνα χωριό ὅπου ὑπῆρχαν Τοῦρκοι καί Ἕλληνες. Ἦταν ἀγαπημένοι καί δέν ὑπῆρχαν προβλήματα μεταξύ τους. Τά παιδιά Ἑλληνόπουλα καί Τουρκάκια, ἔπαιζαν μεταξύ τους. Οὔτε καί αὐτά εἶχαν πρόβλημα. Κάποια μέρα ἔπαιζαν ἕνα διαφορετικό παιχνίδι.

Ὅποιον ἔπιαναν τά Ἑλληνόπουλα τοῦ ἔλεγαν νά γίνη Ἕλληνας, Χριστιανός, κι ὅποιον ἔπιαναν τά Τουρκάκια τοῦ ἔλεγαν νά γίνει Τοῦρκος καί μουσουλμάνος. Τά Τουρκάκια ἔπιασαν ἕνα μικρό παιδάκι κάπου δώδεκα ἐτῶν. Ἔπεσαν ὅλα πάνω του καί τοῦ φώναζαν:

—Νά γίνης Τοῦρκος τώρα πού σέ πιάσαμε. 

Ἐκεῖνο ἔλεγε ὅτι:

—Ὄχι, δέν γίνομαι Τοῦρκος. Ἐγώ εἶμαι Χριστιανός. 

—Ἔλα νά γίνης Τοῦρκος, νά μήν εἶσαι Χριστιανός.

—Ἐγώ δέν γίνομαι Τοῦρκος, εἶμαι Χριστιανός. 

Καί ξέρετε ὅπως ἔπαιζαν τά παιδιά ἔπεσε τό ἕνα πάνω στό ἄλλο καί τό παιδί πέθανε. Πέφτοντας ὅλοι οἱ μικροί πάνω του καί μέσ᾽ στή Βαβυλωνία ἐκείνη ξεψύχησε τό παιδάκι αὐτό. Πέθανε ἀπό ἀσφυξία. Πέθανε, ἀλλά δέν ἔγινε καμμιά φασαρία, γιατί εἴπαμε οἱ ἄνθρωποι ἦταν ἀγαπημένοι τότε στά χωριά καί γνώριζαν ὅτι δέν ἔγινε μέ κακό σκοπό. Ἦταν μᾶλλον ἔτσι τυχαῖο, στό παιχνίδι. Μετά ἀπό τρία-τέσσερα χρόνια, ὅταν χρειάστηκε νά ἀνοίξουν τόν τάφο τοῦ παιδιοῦ αὐτοῦ, ἴσως γιά νά θάψουν κάποιον ἄλλον, εὐωδίασε ὅλο τό κοιμητήριο ἀπ᾽ τά λείψανα τοῦ παιδιοῦ ἐκείνου. Καί θεωρήθηκε τό ὅτι δέν δεχόταν ν᾽ ἀρνηθῆ τήν Πίστη του, ἔστω καί στο παιχνίδι, θεωρήθηκε μαρτύριο καί ὁμολογία”»(ΣΑ 297).