Άγιος Βολφράγγος (Wolfgang/Βόλφγκανγκ) Επίσκοπος Ρατισβόνης (Ratisbon), «Ο Μέγας Ελεήμων». Ημέρα Μνήμης: 31 Οκτωβρίου.

Άγιος Βολφράγγος (Wolfgang/Βόλφγκανγκ) Επίσκοπος Ρατισβόνης (Ratisbon), «Ο Μέγας Ελεήμων». Ημέρα Μνήμης: 31 Οκτωβρίου.

Ο πατέρας μας Άγιος Βολφράγγος (Wolfgang/Βόλφγκανγκ), Επίσκοπος Ρατισβόνης (Ratisbon), το ένδοξο φως της Βαυαρίας, γεννήθηκε από επιφανής γονείς γύρω στο έτος 934.

Αφού σπούδασε στο Ράιχεναου (Reichenau) και στο Βύρτσμπουργκ (Würzburg), έγινε διευθυντής στο καθεδρικό σχολείο στην Τριέρη/Τριρ (Trier), και ανέλαβε να αναδιοργανώσει τις εκκλησίες της περιοχής, πράγμα για το οποίο τον αντιμετώπισαν εχθρικά.

Άρχισε να ζει μια ασκητική ζωή και έπειτα από μερικά χρόνια έγινε μοναχός στο Άινζίντεν (Einsiedeln), έπειτα χειροτονήθηκε ιερέας από τον Άγιο Ουλρίκιο (Ulric) Επίσκοπο Άουξμπουρκ ή Αυγούστα (τιμάται 4 Ιουλίου). Μαζί με τον Άγιο Ουλρίκιο και τον Άγιο Κονράδο (Conrad) (τιμάται 26 Νοεμβρίου), ο Άγιος Βολφράγγος ήταν ένα από τα τρία Αστέρια στον ουρανό της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γερμανίας πρίν από το Σχίσμα (1054).

Ο Άγιος Βολφράγγος στάλθηκε σαν ιεραπόστολος στους παγανιστές Magyars, και αργότερα, το 972, έγινε Επίσκοπος Ρατισβόνης.

Έγινε διδάσκαλος του Αυτοκράτορα και Αγίου Ερρίκου (Henry) του δευτέρου (τιμάται 13 Ιουλίου), ήταν πνευματικός πατέρας και οδηγός για πολλούς Γερμανούς επισκόπους στις αρχές του 11ου αιώνα και επανέφερε την μοναστική ζωή στην επικράτεια.

Ήταν ένας ιεροκήρυκας με ζήλο. Έμεινε γνωστός για τη μεταρρύθμιση των μοναστηριών, την ίδρυση σχολείων και τη βαθιά του φροντίδα για τους απόρους. Λόγω της τεράστιας φιλανθρωπικής του δράσης τού αποδόθηκε ο τίτλος "Magnus Eleemosynarius" «Ο Μέγας Ελεήμων».

Κάποτε, στην διάρκεια μιας πολιτικής διαμάχης, ο Άγιος Βολφράγγος εξαφανίστηκε. Ένας κυνηγός τον βρήκε να ζει σαν ερημίτης δίπλα σε μια λίμνη που σήμερα ονομάζεται η Λίμνη του Αγίου Βολφράγγου, και επέστρεψε στην επισκοπή του.

Έπειτα, στον δρόμο του για να επισκεφτεί την 

περιοχή Πόεχλαρν (Pöchlarn) στην Αυστρία, κοντά στον Δούναβη, ο Άγιος αρρώστησε και κοιμήθηκε λίγο αργότερα. Τα ιερά του λείψανα μεταφέρθηκαν από τον Δούναβη στην Ρατισβόνη και εκεί τα τοποθέτησαν σε λειψανοθήκη.

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, για να αποφασίσει πού θα χτίσει την εκκλησία του, πέταξε ένα τσεκούρι (πέλεκυ) από το βουνό και τη θεμελίωσε στο σημείο όπου εκείνο προσγειώθηκε.

Θεωρείται ο προστάτης άγιος των ξυλουργών και των ξυλογλυπτών, καθώς και της πόλης του Ρέγκενσμπουργκ. Στη χριστιανική τέχνη απεικονίζεται συχνά κρατώντας μια εκκλησία ή ένα τσεκούρι.

Ο βίος του γράφτηκε το 1050.