Ο Άγιος Βολφράγγος (επίσης γνωστός στη δυτική παράδοση ως Saint Wulfram ή Wulfran of Sens) ήταν Γάλλος αρχιεπίσκοπος και ιεραπόστολος του 7ου αιώνα. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για το ιεραποστολικό του έργο στη Φρισία (σημερινή Ολλανδία και βόρεια Γερμανία), όπου αγωνίστηκε για την κατάργηση των ανθρωποθυσιών.
Ο Άγιος Βολφράγγος γεννήθηκε το 640 μ.Χ. στο Μιλί-λα-Φορέ της Γαλλίας, σε ευγενή οικογένεια που συνδεόταν με τη βασιλική αυλή των Μεροβιγγείων. Ο πατέρας του ήταν αξιωματούχος του Φράγκου βασιλιά Δαγοβέρτου. Παρά το γεγονός ότι υπηρέτησε στην βασιλική αυλή του Χλωτάριου Γ΄, επέλεξε την ιερατική ζωή και έγινε μοναχός στο Αββαείο του Φοντενέλ.
Χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος της Σενς το 682 (ή 692-693 σύμφωνα με άλλες πηγές). Μετά από λίγα χρόνια παραιτήθηκε οικειοθελώς από τον θρόνο του υπέρ του Αγίου Αμάτου, καθώς ένιωσε το κάλεσμα να κηρύξει το Ευαγγέλιο σε ειδωλολατρικές περιοχές.
Ο Άγιος Βολφράγγος ταξίδεψε μαζί με μια ομάδα μοναχών στη Φρισία, όπου κυβερνούσε ο παγανιστής βασιλιάς Ράντμποντ. Εκεί διακρίθηκε για την κατάργηση των ανθρωποθυσιών. Σύμφωνα με την παράδοση, οι Φρίσιοι θυσίαζαν παιδιά και αιχμαλώτους στους θεούς τους μέσω απαγχονισμού ή πνιγμού στη θάλασσα. Ο Άγιος Βολφράγγος πέτυχε να σταματήσει αυτές τις βίαιες πρακτικές, σώζοντας με θαυματουργικό τρόπο πολλά θύματα την ώρα της θυσίας (όπως τον νεαρό Όβον).
Η βάπτιση του βασιλιά που ακυρώθηκε: Μια διάσημη ιστορία αναφέρει ότι ο βασιλιάς Ράντμποντ είχε δεχτεί να βαπτιστεί χριστιανός. Όμως, την ώρα που είχε το ένα του πόδι μέσα στην κολυμπήθρα, ρώτησε τον Βολφράγγο αν οι παγανιστές πρόγονοί του βρίσκονταν στον Παράδεισο ή στην Κόλαση. Όταν ο Άγιος του απάντησε ότι οι αβάπτιστοι πρόγονοί του βρίσκονταν στην Κόλαση, ο βασιλιάς τράβηξε το πόδι του λέγοντας ότι προτιμά να πάει στην Κόλαση με τους προγόνους του παρά στον Παράδεισο με ξένους. Παρά την άρνηση του βασιλιά, ο Άγιος κατάφερε να βαπτίσει τον γιο του και πλήθος άλλων Φρισίων.
Η παράδοση της Εκκλησίας του αποδίδει τη διάσωση ανθρώπων που προορίζονταν για θυσία προς τιμήν των παγανιστικών θεοτήτων:
1. Η διάσωση του Όβον (Ovon): Ένα παιδί που είχε επιλεγεί με κλήρο για να θυσιαστεί με απαγχονισμό. Ο Άγιος προσευχήθηκε θερμά και, αφού το παιδί έμεινε κρεμασμένο για δύο ώρες, το σκοινί έσπασε θαυματουργικά και το παιδί επέζησε. Αργότερα, ο Όβον έγινε μοναχός.
2. Η διάσωση των δύο παιδιών: Δύο μικρά παιδιά μιας χήρας είχαν επιλεγεί για να πνιγούν στη θάλασσα ως προσφορά. Ο Άγιος Βολφράγγος μπήκε στο νερό και κατάφερε να τα σώσει, κερδίζοντας τον θαυμασμό και τη μεταστροφή πολλών παγανιστών.
Μετά από χρόνια κοπιαστικής ιεραποστολής, αποσύρθηκε στο Αββαείο του Φοντενέλ στη Νορμανδία, όπου έζησε ειρηνικά τις τελευταίες του ημέρες με προσευχή.
Τα ιερά του λείψανα μεταφέρθηκαν αργότερα στην πόλη Αμπεβίλ (Abbeville) της Γαλλίας, όπου βρίσκεται και η περίφημη εκκλησία που είναι αφιερωμένη στο όνομά του (Collégiale Saint-Vulfran).
Θεωρείται προστάτης των ναυτικών, όσων κινδυνεύουν στη θάλασσα, καθώς και της πόλης Αμπεβίλ (Abbeville) της Γαλλίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου